อรรถกถาเล่มที่ ๒๓ ภาษาบาลี อักษรไทย
ธ.อ.๖ อตฺต-โกธวคฺค
หน้าที่ ๒๗.

อยํปิ อตฺตทตฺโถว. โย ปน อจฺจารทฺธวิปสฺสโก `อชฺช อชฺเชวาติ
ปฏิเวธํ ปตฺถยมาโน วิจรติ, เตน อุปชฺฌายาทิวตฺตานิปิ หาเปตฺวา ๑-
อตฺตโน กิจฺจเมว กาตพฺพํ. เอวรูปํ หิ อตฺตทตฺถมภิญฺญาย `อยํ
เม อตฺตโน อตฺโถติ สลฺลกฺเขตฺวา [สทตฺถปฺปสุโต สิยาติ:]
ตสฺมึ สเก อตฺเถ อุยฺยุตฺตปฺปยุตฺโต ภเวยฺยาติ.
      เทสนาวสาเน โส เถโร อรหตฺเต ปติฏฺฐหิ. สมฺปตฺตภิกฺขูนํปิ
สาตฺถิกา เทสนา อโหสีติ.
                    อตฺตทตฺถตฺเถรวตฺถุ.
                  อตฺตวคฺควณฺณนา นิฏฺฐิตา.
                     ทฺวาทสโม วคฺโค.
                      -----------
@เชิงอรรถ: ๑. ยุ. ภาเวตฺวา.


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒๓ หน้าที่ ๒๗.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=23&page=27&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=23&A=530&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=23&A=530&modeTY=2&pagebreak=1#p27