อรรถกถาเล่มที่ ๒๓ ภาษาบาลี อักษรไทย
ธ.อ.๖ อตฺต-โกธวคฺค
หน้าที่ ๗๐.

วิย อากาเส อุฏฺฐาเปตฺวา ราชคหนครสฺส อุปริ สตฺตกฺขตฺตุํ
อนุปริยายิ. โส ติคาวุตปฺปมาณสฺส นครสฺส ปิธานํ วิย ปญฺญายิ.
นครวาสิโน "ปาสาโณ โน อวตฺถริตฺวา คณฺหาตีติ ภีตา
สุปฺปาทีนิ มตฺถเก กตฺวา ตตฺถ ตตฺถ นิลียึสุ. สตฺตเม วาเร
เถโร ปิฏฺฐิปาสาณํ ภินฺทิตฺวา อตฺตานํ ทสฺเสสิ. มหาชโน เถรํ
ทิสฺวา "ภนฺเต ปิณฺโฑลภารทฺวาช ตว ปาสาณํ ทฬฺหํ กตฺวา
คณฺห, มา โน สพฺเพ นาสยีติ. เถโร ปาสาณํ ปาทนฺเตน
ขิปิตฺวา วิสฺสชฺเชสิ. โส คนฺตฺวา ยถาฐาเนเยว ปติฏฺฐาสิ. เถโร
เสฏฺฐิสฺส เคหมตฺถเก อฏฺฐาสิ. ตํ ทิสฺวา เสฏฺฐี อุเรน นิปฺปชฺชิตฺวา,
"โอตรถ สามีติ วตฺวา อากาสโต โอติณฺณํ เถรํ นิสีทาเปตฺวา.
ปตฺตํ โอตาราเปตฺวา จตุมฺมธุรปุณฺณํ กตฺวา เถรสฺส อทาสิ.
เถโร ปตฺตํ คเหตฺวา วิหาราภิมุโข ปายาสิ. อถสฺส เย อรญฺเญ
คตา วา คามคตา วา ปาฏิหาริยํ น ปสฺสึสุ, เต สนฺนิปติตฺวา
"ภนฺเต อมฺหากํปิ ปาฏิหาริยํ ทสฺเสหีติ เถรํ อนุพนฺธึสุ. โส
เตสํ เตสํ ปาฏิหาริยํ ทสฺเสนฺโต วิหารํ อคมาสิ.
      สตฺถา ตํ อนุพนฺธิตฺวา อุนฺนทนฺตสฺส มหาชนสฺส สทฺทํ สุตฺวา
"อานนฺท กสฺเสโส สทฺโทติ ปุจฺฉิตฺวา "ภนฺเต ปิณฺโฑลภารทฺวาเชน
อากาเส อุปฺปติตฺวา จนฺทนปตฺโต คหิโต, ตสฺส สนฺติเก เอโส
สทฺโทติ สุตฺวา ปิณฺโฑลภารทฺวาชํ ปกฺโกสาเปตฺวา "สจฺจํ กิร
ตยา เอวํ กตนฺติ ปุจฺฉิตฺวา "สจฺจํ ภนฺเตติ วุตฺเต, "กสฺมา เต
ภารทฺวาช เอวํ กตนฺติ เถรํ วิครหิตฺวา ตํ ปตฺตํ ขณฺฑาขณฺฑํ
เภทาเปตฺวา ภิกฺขูนํ อญฺชนปึสนตฺถาย ทาเปตฺวา ปาฏิหาริยสฺส


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒๓ หน้าที่ ๗๐.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=23&page=70&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=23&A=1389&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=23&A=1389&modeTY=2&pagebreak=1#p70