อรรถกถาเล่มที่ ๒๖ ภาษาบาลี อักษรไทย
อุ.อ. (ปรมตฺถที.)
หน้าที่ ๔๒๖.

ยุคนทฺธํ โยเชตฺวา มคฺคปรมฺปราย กิเลเส เขเปนฺตสฺส กามภวาทีสุ นมนโต
"นตี"ติ ลทฺธนามา ตณฺหา อรหตฺตมคฺคกฺขเณ อนวเสสโต น โหติ,
อนุปฺปตฺติธมฺมตํ อาปาทิตตฺตา น อุปฺปชฺชตีติ อตฺโถ.
    นติยา อสตีติ อรหตฺตมคฺเคน ตณฺหาย สุปหีนตฺตา ภวาทิอตฺถาย
อาลยนิกนฺติปริยุฏฺฐาเน อสติ. อาคติคติ น โหตีติ ปฏิสนฺธิวเสน อิธ อาคติ
อาคมนํ จุติวเสน คติ อิโต ปรโลกคมนํ เปจฺจภาโว น โหติ นปฺปวตฺตติ.
อาคติคติยา อสตีติ วุตฺตนเยน อาคติยา จ คติยา จ อสติ. จุตูปปาโต น
โหตีติ อปราปรํ จวนุปปชฺชนํ น โหติ นปฺปวตฺตติ. อสติ หิ กิเลสวฏฺเฏ
กมฺมวฏฺฏํ ปจฺฉินฺนเมว, ปจฺฉินฺเน จ ตสฺมึ กุโต วิปากวฏฺฏสฺส สมภโว.
เตเนวาห ๑- "จุตูปปาเต อสติ เนวิธ น หุรนฺ"ติอาทิ. ตตฺถ ยํ วตฺตพฺพํ, ตํ เหฏฺฐา
พาหิยสุตฺเต วิตฺถารโต วุตฺตเมว. ตสฺมา ตตฺถ วุตฺตนเยเนว อตฺโถ เวทิตพฺโพ.
    อิติ ภควา อิธาปิ เตสํ ภิกฺขูนํ อนวเสสโต วฏฺฏทุกฺขวูปสมเหตุภูตํ
อมตมหานิพฺพานสฺส อานุภาวํ สมฺมาปฏิปตฺติยา ปกาเสสิ.
                       จตุตฺถสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
                          -------------
                         ๕. จุนฺทสุตฺตวณฺณนา
    [๗๕] ปญฺจเม มลฺเลสูติ เอวํนามเก ชนปเท. มหตา ภิกฺขุสํเฆนาติ
คุณมหตฺตสงฺขฺยามหตฺเตหิ มหตา. โส หิ ภิกฺขุสํโฆ สีลาทิคุณวิเสสโยเคนาปิ
มหา ตตฺถ สพฺพปจฺฉิมกสฺส โสตาปนฺนภาวโต, สงฺขฺยามหตฺเตนปิ มหา
อปริจฺฉินฺนคณนตฺตา. อายุสงฺขาโรสฺสชฺชนโต ปฏฺฐาย หิ อาคตาคตา ภิกฺขู น
ปกฺกมึสุ. จุนฺทสฺสาติ เอวํนามกสฺส. กมฺมารปุตฺตสฺสาติ สุวณฺณการปุตฺตสฺส,
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. เตนาห


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒๖ หน้าที่ ๔๒๖.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=26&page=426&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=26&A=9526&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=26&A=9526&modeTY=2&pagebreak=1#p426