ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ  พระวินัยปิฎก  พระสุตตันตปิฎก  พระอภิธรรมปิฎก  ค้นพระไตรปิฎก  ชาดก  หนังสือธรรมะ 
หน้า
แสดง
หน้า
คลิกเพื่อเปลี่ยน ฐญ เป็นแบบดั้งเดิม
อรรถกถาเล่มที่ ๒๖ ภาษาบาลี อักษรไทย อุ.อ. (ปรมตฺถที.)

หน้าที่ ๓๓๓.

สนฺติเก กมฺมฏฺฐานํ คเหตฺวา ฆเฏนฺโต วายมนฺโต อนุปสมฺปนฺโนว โสตาปนฺโน
หุตฺวา อุปสมฺปชฺชิตฺวา "อุปาสกาปิ โสตาปนฺนา โหนฺติ, อหมฺปิ โสตาปนฺโน,
กิเมตฺถ จิตฺตนฺ"ติ อุปริมคฺคตฺถาย วิปสฺสนํ วฑเฒตฺวา อนฺโตวสฺเสเยว ฉฬภิญฺโญ
หุตฺวา วิสุทฺธิปวารณาย ปวาเรสิ. อริยสจฺจทสฺสเนน หิ ภควโต ธมฺมกาโย
ทิฏฺโฐ นาม โหติ. วุตฺตเญฺหตํ:-
           "โย โข วกฺกลิ ธมฺมํ ปสฺสติ, โส มํ ปสฺสติ. โย มํ ปสฺสติ,
        โส ธมฺมํ ปสฺสตี"ติ. ๑-
ตสฺมาสฺส ธมฺมกายทสฺสนํ ปเคว สิทฺธํ, ปวาเรตฺวา ปน รูปกายํ ทฏฺฐุกาโม
อโหสีติ.
    "สเจ มํ อุปชฺฌาโย อนุชานาตี"ติปิ ปาโฐ. "ภนฺเต"ติ ปน ลิขนฺติ.
ตถา "สาธุ สาธุ อาวุโส โสณ, คจฺฉ ตฺวํ อาวุโส โสณา"ติปิ ปาโฐ.
"อาวุโส"ติ ๒- ปน เกสุจิ โปตฺถเกสุ นตฺถิ. ตถา "เอวมาวุโสติ โข อายสฺมา
โสโณ"ติปิ ปาโฐ. อาวุโสวาโทเยว หิ อญฺญมญฺญํ ภิกฺขูนํ ภควโต ธรมานกาเล
อาจิณฺโณ ภควนฺตํ ปาสาทิกนฺติอาทีนํ ปทานํ อตฺโถ เหฏฺฐา วุตฺโตเยว.
    กจฺจิ ภิกฺขุ ขมนียนฺติ ภิกฺขุ อิทํ ตุยฺหํ จตุจกฺกํ นวทฺวารํ สรีรยนฺตํ
กจฺจิ ขมนียํ, กึ สกฺกา ขมิตุํ สหิตุํ ปริหริตุํ, กึ ทุกฺขภาโร นาภิภวติ. กจฺจิ
ยาปนียนฺติ กึ ตํตํกิจฺเจสุ ยาเปตุํ คเมตุํ สกฺกา น กญฺจิ อนฺตรายนฺติ ทสฺเสติ.
กจฺจิสิ อปฺปกิลมเถนาติ อนายาเสน อิมํ เอตฺตกํ อทฺธานํ กจฺจิ อาคโตสิ.
    เอตทโหสีติ พุทฺธาจิณฺณํ อนุสฺสรนฺตสฺส อายสฺมโต อานนฺทสฺส เอตํ
"ยสฺส โข มํ ภควา"ติอาทินา อิทานิ วุจฺจมานํ จิตฺเต อาจิณฺณํ อโหสิ.
เอกวิหาเรติ เอกคนฺธกุฏิยํ. คนฺธกุฏิ หิ อิธ วิหาโรติ อธิปฺเปตา. วตฺถุนฺติ
วสิตุํ.
@เชิงอรรถ:  สํ.ข. ๑๗/๘๗/๙๗   สี.,ก. มา อาวุโสติ



เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒๖ หน้าที่ ๓๓๓. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=26&page=333&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=26&A=7456&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=26&A=7456&modeTY=2&pagebreak=1#p333


จบการแสดงผล หน้าที่ ๓๓๓.

บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]