![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๒๙ ภาษาบาลี อักษรไทย สุตฺต.อ.๒ (ปรมตฺถ.๒) หน้าที่ ๒๓๖.
เสกฺขา จ ปุถุชฺชนา จ, เตสํ วิเนตารนฺติปิ เอเก. ชาติมรณโกวิทนฺติ "เอวํ
ชาติ โหติ ๑- เอวํ มรณนฺ"ติ เอตฺถ กุสลํ. โมเนยฺยสมฺปนฺนนฺติ ปญฺญาสมฺปนฺนํ,
กายโมเนยฺยาทิสมฺปนฺนํ วา. ภกุฏึ ๒- วินยิตฺวานาติ ยํ เอกจฺเจ ทุพฺพุทฺธิโน
ยาจกํ ทิสฺวา ภกุฏึ ๒- กโรนฺติ, ตํ วินยิตฺวา, ปสนฺนมุขา หุตฺวาติ อตฺโถ.
ปญฺชลิกาติ ปคฺคหิตอญฺชลิโน หุตฺวา.
[๔๙๑] อถ พฺราหฺมโณ ภควนฺตํ โถมยมาโน "พุทฺโธ ภวนฺ"ติ
คาถมาห. ตตฺถ อายาโคติ อายชิตพฺโพ, ตโต ตโต อาคมฺม วา ยชิตพฺพเมตฺถาติปิ
อายาโค, เทยฺยธมฺมานํ อธิฏฺฐานภูโตติ วุตฺตํ โหติ. เสสเมตฺถ อิโต
ปุริมคาถาสุ จ ยํ น วณฺณิตํ, ตํ สกฺกา อวณฺณิตมฺปิ ชานิตุนฺติ
อุตฺตานตฺถตฺตาเยว สมฺมา ๓- น วณฺณิตํ. อิโต ปรํ ปน กสิภารทฺวาชสุตฺเต
วุตฺตนยเมวาติ.
ปรมตฺถโชติกาย ขุทฺทกฏฺฐกถาย
สุตฺตนิปาตฏฺฐกถาย
ปูรฬาสสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
-----------
๕. มาฆสุตฺตวณฺณนา
เอวมฺเม สุตนฺติ มาฆสุตฺตํ. ๔- กา อุปฺปตฺติ? อยเมวสฺส ๕- นิทาเน
วุตฺตา. อยํ หิ มาโฆ มาณโว ทายโก อโหสิ ทานปติ. ตสฺเสตทโหสิ
"สนฺปตฺตกปณทฺธิกาทีนํ ทานํ ทินฺนํ มหปฺผลํ โหติ, อุทาหุ โนติ สมณํ
โคตมํ เอตมตฺถํ ปุจฺฉิสฺสามิ, สมโณ กิร โคตโม อตีตานาคตปจฺจุปฺปนฺนํ
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ ๒ สี. ภุกุฏึ
@๓ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ ๔ ปาฬิ. ธมฺมิกสุตฺตํ ๕ ฉ.ม. อยเมว, ยาสฺส
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒๙ หน้าที่ ๒๓๖.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=29&page=236&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=29&A=5321&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=29&A=5321&modeTY=2&pagebreak=1#p236
จบการแสดงผล หน้าที่ ๒๓๖.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]