อรรถกถาเล่มที่ ๒๙ ภาษาบาลี อักษรไทย
สุตฺต.อ.๒ (ปรมตฺถ.๒)
หน้าที่ ๓๕๓.

ปุพฺเพ วุตฺตนเยเนว นามรูปํ ตีหิ ปริญฺญาหิ ปริชานิตฺวา อิมาย ปฏิปทาย
จตุพฺพิธมฺปิ วิตเรยฺย โอฆํ, ตโต โส ติณฺโณโฆ ตณฺหาทิฏฺฐิปริคฺคเหสุ
ตณฺหาทิฏฺฐิเลปปฺปหาเนน โนปลิตฺโต ๑- ขีณาสวมุนิ ราคาทิสลฺลานํ อพฺพูฬฺหตฺตา
อพฺพูฬฺหสลฺโล สติเวปุลฺลปตฺติยา ๒- อปฺปมตฺโต จรํ, ปุพฺพภาเค วา อปฺปมตฺโต
จรํ เตน อปฺปมาทจาเรน อพฺพูฬฺหสลฺโล หุตฺวา สกปรตฺตภาวาทิเภทํ นาสึสติ
โลกมิมํ ปรํ จ, อญฺญทตฺถุ จริมจิตฺตนิโรธา นิรุปาทาโน ชาตเวโท ว ๓-
ปรินิพฺพาตีติ อรหตฺตนิกูเฏน เทสนํ นิฏฺฐาเปสิ ธมฺมเนตฺติฏฺฐปนเมว
กโรนฺโต, อุตฺตรึ อิมาย เทสนาย มคฺคํ วา ผลํ วา น อุปฺปาเทสิ ขีณาสวสฺส
เทสิตตฺตาติ.
                     ปรมตฺถโชติกาย ขุทฺทกฏฺฐกถาย
                          สุตฺตนิปาตฏฺฐกถาย
                      คุหฏฺฐกสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
                       ------------------
                        ๓. ทุฏฺฐฏฺฐกสุตฺตวณฺณนา
      [๗๘๗] วทนฺติ เว ทุฏฺฐมนาปีติ ทุฏฺฐฏฺฐกสุตฺตํ. กา อุปฺปตฺติ?
อาทิคาถาย ตาว อุปฺปตฺติ:- มุนิสุตฺตนเยน ภควโต ภิกฺขุสํฆสฺส จ
อุปฺปนฺนลาภสกฺการํ อสหมานา ติตฺถิยา สุนฺทรึ ปริพฺพาชิกํ อุยฺโยเชสุํ. สา
กิร ชนปทกลฺยาณี เสตวตฺถปริพฺพาชิกาว อโหสิ. สา สุนฺหาตา สุนิวตฺถามาลาคนฺธ-
วิเลปนวิภูสิตา ภควโต ธมฺมํ สุตฺวา สาวตฺถิวาสีนํ เชตวนโต นิกฺขมนเวลาย
สาวตฺถิโต นิกฺขมิตฺวา เชตวนาภิมุขี คจฺฉติ มนุสฺเสหิ จ "กุหึ คจฺฉสี"ติ
ปุจฺฉิตา "สมณํ โคตมํ สาวเก จสฺส รมยิตุํ คจฺฉามี"ติ วตฺวา
@เชิงอรรถ: ๑ ก. อนุปลิตฺโต  ๒ ก. สติเวปุลฺลปตฺติโต  ๓ ก. นิรุปาทาโน วิย ชาตเวโท


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒๙ หน้าที่ ๓๕๓.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=29&page=353&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=29&A=7945&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=29&A=7945&modeTY=2&pagebreak=1#p353