![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๒๙ ภาษาบาลี อักษรไทย สุตฺต.อ.๒ (ปรมตฺถ.๒) หน้าที่ ๔๓๓.
"สุขิโต"ติ คาถมาห. วตฺวา จ "พาวริสฺส จา"ติ สพฺพญฺญุปวารณํ ปวาเรสิ.
ตตฺถ สพฺเพสนฺติ อนวเสสานํ โสฬสสหสฺสานํ. ตตฺถ ปุจฺฉิ ตถาคตนฺติ ตตฺถ
ปาสาณเก เจติเย, ตตฺถ วา ปริสาย, เตสุ วา ปวาริเตสุ อชิโต ปฐมํ
ปญฺหํ ปุจฺฉีติ. เสสํ สพฺพคาถาสุ ปากฏเมวาติ.
ปรมตฺถโชติกาย ขุทฺทกฏฺฐกถาย
สุตฺตนิปาตฏฺฐกถาย
๑- อยํ ตาเวตฺถ ๑- วตฺถุคาถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
------------
๑. อชิตสุตฺตวณฺณนา
[๑๐๓๙] ตสฺมึ ปน ปเญฺห นิวุโตติ ปฏิจฺฉาทิโต. กิสฺสาภิเลปนํ พฺรูสีติ
กึ อสฺส โลกสฺส อภิเลปนํ วเทสิ.
[๑๐๔๐] เววิจฺฉา ปมาทา นปฺปกาสตีติ มจฺฉริยเหตุ จ ปมาทเหตุ
จ นปฺปกาสติ. มจฺฉริยํ หิสฺส ทานาทิคุเณหิ ปกาสิตุํ น เทติ, ปมาโท
สีลาทีหิ. ชปฺปาภิเลปนนฺติ ตณฺหา อสฺส โลกสฺส มกฺกฏเลโป วิย มกฺกฏสฺส
อภิเลปนํ. ทุกฺขนฺติ ชาติอาทิกํ ทุกฺขํ.
[๑๐๔๑] สวนฺติ สพฺพธิ โสตาติ สพฺเพสุ รูปาทิอายตเนสุ ตณฺหาทิกา
โสตา สนฺทนฺติ. กึ นิวารณนฺติ เตสํ กึ อาวรณํ กา รกฺขาติ. สํวรํ พฺรูหีติ
ตํ เตสํ นิวารณสงฺขาตํ สํวรํ พฺรูหิ. เอเตน สาวเสสปฺปหานํ ปุจฺฉติ. เกน
โสตา ปิถิยฺยเรติ ๒- เกน ธมฺเมน เอเต โสตา ปิถิยฺยนฺติ ปจฺฉิชฺชนฺติ. เอเตน
อนวเสสปฺปหานํ ปุจฺฉติ.
[๑๐๔๒] สติ เตสํ นิวารณนฺติ วิปสฺสนายุตฺตา กุสลานํ ๓- ธมฺมานํ
คติโย สมนฺเนสมานา สติ เตสํ โสตานํ นิวารณํ. โสตานํ สํวรํ พฺรูมีติ
@เชิงอรรถ: ๑-๑ ฉ.ม. อิเม ปาฐา น ทิสฺสนฺติ ๒ ฉ.ม. ปิธิยฺยเรติ ๓ สี.,ก. กุสลากุสลานํ
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒๙ หน้าที่ ๔๓๓.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=29&page=433&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=29&A=9741&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=29&A=9741&modeTY=2&pagebreak=1#p433
จบการแสดงผล หน้าที่ ๔๓๓.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]