![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๒๙ ภาษาบาลี อักษรไทย สุตฺต.อ.๒ (ปรมตฺถ.๒) หน้าที่ ๔๔.
มยฺหํ ปูชาวิเสโส เนว พุทฺธานุภาเวน นิพฺพตฺโต, น นาคเทวพฺรหฺมานุภาเวน,
อปิจ โข อปฺปมตฺตกปริจฺจาคานุภาเวน นิพฺพตฺโต"ติ. ธมฺมกถาปริโยสาเน อิมํ
คาถมภาสิ:-
"มตฺตาสุขปริจฺจาคา ปสฺเส เจ วิปุลํ สุขํ
จเช มตฺตาสุขํ ธีโร สมฺปสฺสํ วิปุลํ สุขนฺ"ติ. ๑-
ปรมตฺถโชติกาย ขุทฺทกฏฺฐกถาย
สุตฺตนิปาตฏฺฐกถาย
รตนสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
-----------------
๒. อามคนฺธสุตฺตวณฺณนา
สามากจิงฺคูลกจีนกานิ จาติ อามคนฺธสุตฺตํ, กา อุปฺปตฺติ? อนุปฺปนฺเน
ภควติ อามคนฺโธ นาม พฺราหฺมโณ ปญฺจหิ มาณวกสเตหิ สทฺธึ ตาปสปพฺพชฺชํ
ปพฺพชิตฺวา หิมวนฺตํ ปวิสิตฺวา ปพฺพตนฺตเร อสฺสมปทํ ๒- การาเปตฺวา
วนมูลผลาหาโร หุตฺวา ตตฺถ ปฏิวสติ, น กทาจิ มจฺฉมํสํ ขาทติ. อถ เตสํ
ตาปสานํ โลณมฺพิลาทีนิ อปริภุญฺชนฺตานํ ปณฺฑุโรโค อุปฺปชฺชิ, ตโต เต
"โลณมฺพิลาทิเสวนตฺถาย มนุสฺสปถํ คจฺฉามา"ติ ปจฺจนฺตคามํ สมฺปตฺตา. ตตฺถ
มนุสฺสา เต ทิสฺวา ๓- เตสุ ปสีทิตฺวา นิมนฺเตตฺวา โภเชสุํ, กตภตฺตกิจฺจานํ
เนสํ มญฺจปีฐปริโภคภาชนปาทมกฺขนาทีนิ อุปเนตฺวา "เอตฺถ ภนฺเต วสถ, มา
อุกฺกณฺฐิตฺถา"ติ วสนฏฺฐานํ ทสฺเสตฺวา ปกฺกมึสุ. ทุติยทิวเสปิ ๔- เนสํ ทานํ
ทตฺวา ปุน ฆรปฏิปาฏิยา เอเกกทิวสํ ทานมทํสุ. ตาปสา จตุมาสํ ตตฺถ
@เชิงอรรถ: ๑ ขุ.ธ. ๒๕/๒๙๐/๖๗ ๒ ฉ.ม.,อิ. อสฺสมํ
@๓ ฉ.ม. เต ทิสฺวาติ น ทิสฺสติ ๔ อิ. ทุติยทิวเส จาปิ
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒๙ หน้าที่ ๔๔.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=29&page=44&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=29&A=976&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=29&A=976&modeTY=2&pagebreak=1#p44
จบการแสดงผล หน้าที่ ๔๔.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]