![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๒๙ ภาษาบาลี อักษรไทย สุตฺต.อ.๒ (ปรมตฺถ.๒) หน้าที่ ๓๑๘.
[๖๙๑] ปญฺจมคาถาย ตํ สทฺทนฺติ ตํ เทเวหิ วุตฺตวจนสทฺทํ. อวสรีติ โอตริ. ตท ภวนนฺติ ตทา ภวนํ. [๖๙๒] ฉฏฺฐคาถาย ตโตติ อสิตสฺส วจนโต อนนฺตรํ. อุกฺกามุเขวาติ อุกฺกามุเข เอว, มูสามุเขติ วุตฺตํ โหติ. สุกุสลสมฺปหฏฺฐนฺติ สุกุสเลน สุวณฺณกาเรน สงฺฆฏฺฏิตํ, สงฺฆฏฺเฏนฺเตน ตาปิตนฺติ อธิปฺปาโย. ททฺทลฺลมานนฺติ วิชฺโชตมานํ. อสิตวฺหยสฺสาติ อสิตนามสฺส, ทุติเยน นาเมน กณฺหเทวิลสฺส อิสิโน. [๖๙๓] สตฺตมคาถาย ตาราสภํ วาติ ตารานํ อุสภสทิสํ, จนฺทนฺติ อธิปฺปาโย. วิสุทฺธนฺติ อพฺภาทิอุปกฺกิเลสรหิตํ. สรทริวาติ สรเท อิว. อานนฺทชาโตติ สวนมตฺเตเนว อุปฺปนฺนาย ปีติยา ปีติชาโต. อลตฺถ ปีตินฺติ ทิสฺวา ปุน ปีตึ ลภิ. [๖๙๔] ตโต ปรํ โพธิสตฺตสฺส เทเวหิ สยํ ๑- ปยุญฺชมานสกฺการทีปนตฺถํ วุตฺตอฏฺฐมคาถาย อเนกสาขนฺติ อเนกสลากํ. สหสฺสมณฺฑลนฺติ รตฺตสุวณฺณมยํ สหสฺสมณฺฑลยุตฺตํ. ฉตฺตนฺติ ทิพฺพเสตจฺฉตฺตํ. วีติปตนฺตีติ สรีรํ วีชมานา ปตนุปฺปตนํ กโรนฺติ. [๖๙๕] นวมคาถาย ชฏีติ ชฏิโล. กณฺหสิริวฺหโยติ กณฺหสทฺเทน จ สิริสทฺเทน จ อวฺหยมาโน. ตํ กิร "สิริกโณฺห"ติปิ อวฺหยนฺติ อามนฺเตนฺติ, อาลปนฺตีติ วุตฺตํ โหติ. ปณฺฑุกมฺพเลติ รตฺตกมฺพเล. อธิการโต ๒- เจตฺถ "กุมารนฺ"ติ วตฺตพฺพํ, ปาฐเสโส วา กาตพฺโพ. ปุริมคาถาย จ อหตฺถปาสคตํ ๓- สนฺธาย "ทิสฺวา"ติ วุตฺตํ, อิธ ปน หตฺถปาสคตํ ปฏิคฺคหณตฺถํ อุปนีตํ, ตสฺมา ปุน วจนํ ทิสฺวาติ. ๔- ปุริมํ วา ทสฺสนปีติลาภาเปกฺขํ คาถาวสาเน "วิปุลมลตฺถ @เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม.,อิ. สทา ๒ ก. อธิกรณํ ๓ อิ. หตฺถปาสคตํ @๔ ก. อิทํ ปน หตฺถปาสคตํ ปฏิคฺคเหตฺวา อุปนีตํ, ตสฺมา ปุน วจนํ "ทิสฺวา"ติเนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒๙ หน้าที่ ๓๑๘. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=29&page=318&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=29&A=7168&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=29&A=7168&modeTY=2&pagebreak=1#p318
จบการแสดงผล หน้าที่ ๓๑๘.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]