![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๓ ภาษาบาลี อักษรไทย วินย.อ. (สมนฺต.๓) หน้าที่ ๑๐.
ราคาทิกสาวาภาเวน นิกฺกสาโว ภาวนานุโยคยุตฺตจิตฺตตาย ยตตฺโต
สีลสํวเรน วา สญฺญตจิตฺตตาย ยตตฺโต จตุมคฺคญาณสงฺขาเตหิ
เวเทหิ วา อนฺตํ ติณฺณํ เวทานํ อนฺตํ คตตฺตา เวทนฺตคู
จตุมคฺคพฺรหฺมจริยสฺส วุสิตตฺตา วุสิตพฺรหฺมจริโย ฯ ธมฺเมน โส
พฺรหฺมวาทํ วเทยฺยาติ พฺราหฺมโณ อหนฺติ เอตํ วาทํ ธมฺเมน วเทยฺย
ยสฺส สกเล โลกสนฺนิวาเส กุหิญฺจิ เอการมฺมเณปิ ราคุสฺสโท
โทสุสฺสโท โมหุสฺสโท มานุสฺสโท ทิฏฺฐุสฺสโทติ อิเม ปญฺจ
อุสฺสทา นตฺถีติ ฯ {๕} อกาลเมโฆติ อสมฺปตฺเต วสฺสกาเล
อุปฺปนฺนเมโฆ ฯ อยํ ปน คิมฺหานํ ปจฺฉิเม มาเส อุทปาทิ ฯ
สตฺตาหวทฺทลิกาติ ตสฺมึ อุปฺปนฺเน สตฺตาหํ อวิจฺฉินฺนวุฏฺฐิตา อโหสิ ฯ
สีตวาตทุทฺทินีติ สา จ ปน สตฺตาหวทฺทลิกา อุทกผุสิตสมฺมิสฺเสน
สีตวาเตน สมนฺตา ปริพฺภมนฺเตน ทูสิตทิวสตฺตา สีตวาตทุทฺทินี
นาม อโหสิ ฯ
อถโข มุจลินฺโท นาคราชาติ ตสฺเสว มุจลินฺทรุกฺขสฺส สมีเป
โปกฺขรณิยา นิพฺพตฺโต มหานุภาโว นาคราชา ฯ สตฺตกฺขตฺตุํ
โภเคหิ ปริกฺขิปิตฺวาติ เอวํ โภเคหิ ปริกฺขิปิตฺวา อุปริมุทฺธนิ มหนฺตํ
ผณํ กริตฺวาว ฐิเต ตสฺมึ ตสฺส ปริกฺเขปพฺภนฺตรํ โลหปาสาเท
ภณฺฑาคารคพฺภปฺปมาณํ อโหสิ ตสฺมา ภควา นิวาเต ปิทหิตทฺวาร-
วาตปาเน กูฏาคาเร นิสินฺโน วิย ชาโต ฯ มา ภควนฺตํ สีตนฺติอาทิ
ตสฺส ตถา กริตฺวา ฐานการณปริทีปนํ ฯ โส หิ มา ภควนฺตํ
สีตญฺจ พาธยิตฺถ มา อุณฺหํ มา ฑํสาทิสมฺผสฺโส พาธยิตฺถาติ
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓ หน้าที่ ๑๐.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=3&page=10&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=3&A=190&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=3&A=190&modeTY=2&pagebreak=1#p10
จบการแสดงผล หน้าที่ ๑๐.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]