อรรถกถาเล่มที่ ๓ หน้าที่ ๑๖๐.

สเจ หิ ตํ ทิวสํ วิหารสตสฺส อุปจารํ โอกฺกมิตฺวา อติกฺกมติ สตํ อาปตฺติโย ฯ สเจ ปน วิหารูปจารํ อติกฺกมิตฺวา อญฺญสฺส วิหารสฺส อุปจารํ อโนกฺกมิตฺวาว นิวตฺตติ เอกาเยว อาปตฺติ ฯ เกน อนฺตราเยน ปุริมิกํ อนุปคเตน ปจฺฉิมิกา อุปคนฺตพฺพา ฯ วสฺสํ อุกฺกฑฺฒิตุกาโมติ วสฺสํ นาม ปฐมมาสํ อุกฺกฑฺฒิตุกาโม สาวนมาสํ อกตฺวา ปุน อาสาธเมว กตฺตุกาโมติ อตฺโถ ฯ อาคเม ชุณฺเหติ อาคเม มาเสติ อธิปฺปาโย ฯ อนุชานามิ ภิกฺขเว ราชูนํ อนุวตฺติตุนฺติ เอตฺถ วสฺสุกฺกฑฺฒเน ภิกฺขูนํ กาจิ ปริหานิ นาม นตฺถีติ อนุวตฺติตุํ อนุญฺญาตํ ฯ ตสฺมา อญฺญสฺมึ จ ธมฺมิเก กมฺเม อนุวตฺติตพฺพํ อธมฺมิเก ปน น กสฺสจิ อนุวตฺติตพฺพนฺติ ฯ {๑๘๗-๑๘๘} สตฺตาหกรณีเยสุ ภิกฺขุนีสงฺฆํ อุทฺทิสฺสาติ อิโต ปฏฺฐาย วจฺจกุฏี ชนฺตาฆรํ ชนฺตาฆรสาลาติ อิมานิ ตีณิ ปริหีนานิ ฯ {๑๘๙} อุทฺโทสิตาทีนิ อุทฺโทสิตสิกฺขาปทาทีสุ วุตฺตาเนว ฯ รสวตีติ ปเนตฺถ ภตฺตเคห วุจฺจติ ฯ วาเรยฺยนฺติ สญฺจริตฺตสิกฺขาปเท วุตฺตเมว ฯ ปุรายํ สุตฺตนฺโต น ปลุชฺชตีติ ยาว อยํ สุตฺตนฺโต น ปลุชฺชติ ฯ {๑๙๓} ปญฺจนฺนํ สตฺตาหกรณีเยนาติ เอเตสํ ภิกฺขุอาทีนํ สหธมฺมิกานํ คิลานภตฺตํ วา คิลานุปฏฺฐากภตฺตํ วา เภสชฺชํ วา ปริเยสิสฺสามิ วา ปุจฺฉิสฺสามิ วา อุปฏฺฐหิสฺสามิ วาติ เอวมาทินา ปรโต วิตฺถาเรตฺวา ทสฺสิเตน การเณน อปฺปหิเตปิ คนฺตพฺพํ ฯ ปรโต มาตาปิตูนํ อนุญฺญาตฏฺฐาเนปิ เอเสว นโย ฯ อนฺธกฏฺฐกถายมฺปน เย มาตาปิตูนํ อุปฏฺฐากา ญาตกา วา อญฺญาตกา วา เตสมฺปิ

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓ หน้าที่ ๑๖๐. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=3&page=160&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=3&A=3308&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=3&A=3308&modeTY=2&pagebreak=1#p160