![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๓ ภาษาบาลี อักษรไทย วินย.อ. (สมนฺต.๓) หน้าที่ ๒๐๑.
สเจ ปน ปุนปิ ปาการาทโย ตตฺถ ตตฺถ ขณฺฑา โหนฺติ ตโต
ตโต คาโว ปวิสนฺติ ปุน กปฺปิยกุฏี โหติ ฯ อิตรา ปน เทฺว
โคปานสิมตฺตํ ฐเปตฺวา สพฺพสฺมึ ฉทเน วินฏฺเฐ ชหิตวตฺถุกา
โหนฺติ ฯ สเจ โคปานสีนํ อุปริ เอกมฺปิ ปกฺขปาสกมณฺฑลํ อตฺถิ
รกฺขติ ฯ ยตฺร ปนิมา จตสฺโสปิ กปฺปิยภูมิโย นตฺถิ ตตฺถ
กึ กาตพฺพนฺติ ฯ อนุปสมฺปนฺนสฺส ทตฺวา ตสฺส สนฺตกํ กตฺวา
ปริภุญฺชิตพฺพํ ฯ ตตฺริทํ วตฺถุ กรวิกติสฺสตฺเถโร กิร วินยธรปาโมกฺโข
มหาสีวตฺเถรสฺส สนฺติกํ อคมาสิ ฯ โส ทีปาโลเกน สปฺปิกุมฺภํ
ปสฺสิตฺวา ภนฺเต กิเมตนฺติ ปุจฺฉิ ฯ เถโร อาวุโส คามโต
สปฺปิกุมฺโภ อาภโต ลูขทิวเส สปฺปินา ภุญฺชนตฺถายาติ อาห ฯ
ตโต นํ ติสฺสตฺเถโร น วฏฺฏติ ภนฺเตติ อาห ฯ เถโร ปุนทิวเส
ปมุเข นิกฺขิปาเปสิ ฯ ติสฺสตฺเถโร ปุน เอกทิวสํ อาคโต ตํ
ทิสฺวา ตเถว ปุจฺฉิตฺวา ภนฺเต สหเสยฺยาปโหนกฏฺฐาเน ฐเปตุํ
น วฏฺฏตีติ อาห ฯ เถโร ปุนทิวเส พหิ นีหราเปตฺวา นิกฺขิปาเปสิ ฯ
ตํ โจรา หรึสุ ฯ โส ปุน เอกทิวสํ อาคตํ ติสฺสตฺเถรมาห
อาวุโส ตยา น วฏฺฏตีติ วุตฺเต โส กุมฺโภ พหิ นิกฺขิตฺโต
โจเรหิ อวหโฏติ ฯ ตโต นํ ติสฺสตฺเถโร อาห นนุ ภนฺเต
อนุปสมฺปนฺนสฺส ทาตพฺโพ อสฺส อนุปสมฺปนฺนสฺส หิ ทตฺวา
ตสฺส สนฺตกํ กตฺวา ปริภุญฺชิตุํ วฏฺฏตีติ ฯ
{๒๙๖-๒๙๙} เมณฺฑกวตฺถุํ อุตฺตานเมว ฯ อปิเจตฺถ อนุชานามิ ภิกฺขเว
ปญฺจ โครเสติ อิเม ปญฺจ โครเส วิสุํ ปริโภเคน ปริภุญฺชิตุมฺปิ
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓ หน้าที่ ๒๐๑.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=3&page=201&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=3&A=4139&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=3&A=4139&modeTY=2&pagebreak=1#p201
จบการแสดงผล หน้าที่ ๒๐๑.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]