อรรถกถาเล่มที่ ๓ หน้าที่ ๒๓๙.

ทิฏฺฐมตฺตกมิตฺโต ฯ สมฺภตฺโตติ เอกสมฺโภโค ทฬฺหมิตฺโต ฯ อาลปิโตติ มม สนฺตกํ ยํ อิจฺเฉยฺยาสิ ตํ คณฺเหยฺยาสีติ เอวํ วุตฺโต ฯ เอเตสุ ตีสุ อญฺญตเรน สทฺธึ ชีวติ คหิเต อตฺตมโน โหตีติ อิเมหิ ตีหิ วิสฺสาโส รูหติ ฯ {๓๕๙} ปํสุกูลิกโตติ กตปํสุกูโล ฯ ครุโก โหตีติ ชิณฺณชิณฺณฏฺฐาเน อคฺคฬาโรปเนน ครุโก โหติ ฯ สุตฺตลูขํ กาตุนฺติ สุตฺเตเนว อคฺคฬํ กาตุนฺติ อตฺโถ ฯ วิกณฺโณติ สุตฺตํ อจฺเฉตฺวา สิพฺพิตานํ เอโก สงฺฆาฏิกณฺโณ ทีโฆ โหติ ฯ วิกณฺณํ อุทฺธริตุนฺติ ทีฆโกณํ ฉินฺทิตุํ ฯ โอกิริยนฺตีติ ฉินฺนโกณโต คลติ ฯ อนุวาตํ ปริภณฺฑนฺติ อนุวาตญฺเจว ปริภณฺฑญฺจ ฯ ปตฺตา ลุชฺชนฺตีติ มหนฺเตสุ ปตฺตมุเขสุ ทินฺนานิ สุตฺตานิ คลนฺติ ตโต ปตฺตา ลุชฺชนฺติ ฯ อฏฺฐปทกํ กาตุนฺติ อฏฺฐปทกจฺฉนฺเทน ปตฺตมุขํ สิพฺพิตุํ ฯ {๓๖๐} อนฺวาธิกํปิ อาโรเปตุนฺติ อาคนฺตุกปฏํ ทาตุํ ฯ อิทํ ปน อปฺปโหนเก อาโรเปตพฺพํ สเจ ปโหติ อาคนฺตุกปฏํ น วฏฺฏติ ฉินฺทิตพฺพเมว ฯ {๓๖๑} น ภิกฺขเว สทฺธาเทยฺยนฺติ เอตฺถ เสสญาตีนํ เทนฺโต วินิปาเตติเยว มาตาปิตโร ปน สเจ รชฺเช ฐิตาปิ ปตฺเถนฺติ ทาตพฺพํ ฯ {๓๖๒} คิลาโนติ คิลานตาย คเหตฺวา คนฺตุํ อสมตฺโถ ฯ วสฺสิกสงฺเกตนฺติ วสฺสิเก จตฺตาโร มาเส ฯ นทีปารนฺติ นทิยา ปาเร ภตฺตํ ภุญฺชิตพฺพํ โหติ ฯ อคฺคฬคุตฺติวิหาโรติ สพฺเพเสฺวว เจเตสุ คิลานวสฺสิกสงฺเกตนทีปารคมนอตฺถตกฐินภาเวสุ อคฺคฬคุตฺติเยว ปมาณํ คุตฺเต เอว หิ วิหาเร นิกฺขิปิตฺวา พหิ คนฺตุํ วฏฺฏติ น อคุตฺเต อรญฺญกสฺส ปน วิหาโร น สุคุตฺโต

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓ หน้าที่ ๒๓๙. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=3&page=239&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=3&A=4917&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=3&A=4917&modeTY=2&pagebreak=1#p239