![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๓ ภาษาบาลี อักษรไทย วินย.อ. (สมนฺต.๓) หน้าที่ ๓๖๑.
กุรุนฺทิยํ วุตฺตํ ฯ
{๓๑๐} ปิฏฺฐิโต ปิฏฺฐิโต คนฺตฺวาติ เถโร กิร คิลาเน ปฏิชคฺคนฺโต
ชิณฺเณ วุฑฺเฒ สงฺคณฺหนฺโต สพฺพปจฺฉโต อาคจฺฉติ ฯ อิทมสฺส
จาริตฺตํ ฯ เตน วุตฺตํ ปิฏฺฐิโต ปิฏฺฐิโต คนฺตฺวาติ ฯ อคฺคาสนนฺติ
เถราสนํ ฯ อคฺโคทกนฺติ ทกฺขิโณทกํ ฯ อคฺคปิณฺฑนฺติ สงฺฆตฺเถรปิณฺฑํ ฯ
{๓๑๕} ปติฏฺฐาเปสีติ อฏฺฐารสโกฏิปริจฺจาคํ กตฺวา ปติฏฺฐาเปสิ ฯ
เอวํ สพฺพาปิ จตุปณฺณาสโกฏิโย ปริจฺจชิ ฯ
{๓๑๖} วิปฺปกตโภชเนติ อนฺตรฆเร วา วิหาเร วา อรญฺเญ วา
ยตฺถ กตฺถจิ ภุญฺชมาโน ภิกฺขุ อนิฏฺฐิเต โภชเน น วุฏฺฐาเปตพฺโพ ฯ
อนฺตรฆเร ปจฺฉา อาคเตน ภิกฺขํ คเหตฺวา สภาคฏฺฐานํ คนฺตพฺพํ ฯ
สเจ มนุสฺสา วา ภิกฺขู วา ปวิสถาติ วทนฺติ มยิ ปวิสนฺเต
ภิกฺขู อุฏฺฐหิสฺสนฺตีติ วตฺตพฺพํ ฯ เอตฺถ ภนฺเต อาสนํ อตฺถีติ
วุตฺเตน ปวิสิตพฺพํ ฯ สเจ โกจิ กิญฺจิ น วทติ อาสนสาลาย
คนฺตฺวา อติสมีปํ อาคนฺตฺวา สภาคฏฺฐาเน ฐาตพฺพํ โอกาเส
กเต ปวิสถาติ วุตฺเตน ปวิสิตพฺพํ ฯ สเจ ปน ยํ อาสนํ ตสฺส
ปาปุณาติ ตตฺถ อภุญฺชนฺโต ภิกฺขุ นิสินฺโน โหติ ตํ อุฏฺฐาเปตุํ
วฏฺฏติ ฯ ยาคุขชฺชกาทีสุ ปน ยงฺกิญฺจิ ปิวิตฺวา วา ขาทิตฺวา วา
ยาว อญฺโญ อาคจฺฉติ ตาว นิสินฺนํ ริตฺตหตฺถมฺปิ อุฏฺฐาเปตุํ
น วฏฺฏติ วิปฺปกตโภชโนเยว หิ โส โหติ ฯ สเจ วุฏฺฐาเปตีติ
สเจ สญฺจิจฺจ อาปตฺตึ อติกฺกมิตฺวาปิ วุฏฺฐาเปติเยว ฯ ปวาริโต จ
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓ หน้าที่ ๓๖๑.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=3&page=361&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=3&A=7397&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=3&A=7397&modeTY=2&pagebreak=1#p361
จบการแสดงผล หน้าที่ ๓๖๑.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]