อรรถกถาเล่มที่ ๓ หน้าที่ ๔๔.

ปริมณฺฑเลหิ ปทพฺยญฺชเนหิ กมฺมวาจํ สาเวตุํ พฺยญฺชนํ วา ปทํ วา หาเปสิ อญฺญถา วา วตฺตพฺพํ อญฺญถา วทติ อยํ อปฺปฏิพโล ตพฺพิปรีโต อิมสฺมึ อตฺเถ ปฏิพโลติ เวทิตพฺโพ ฯ สงฺโฆ ญาเปตพฺโพติ สงฺโฆ ชานาเปตพฺโพ ฯ ตโต ปรํ ยํ สงฺโฆ ชานาเปตพฺโพ ตํ ทสฺเสตุํ สุณาตุ เม ภนฺเตติอาทิมาห ฯ {๗๑} อุปสมฺปนฺน- สมนนฺตราติ อุปสมฺปนฺโน หุตฺวา ว สมนนฺตรา ฯ อนาจารํ อาจรตีติ ปณฺณตฺติวีติกฺกมํ กโรติ ฯ อุลฺลุมฺปตุ มนฺติ อุทฺธรตุ มํ ฯ อกุสลา วุฏฺฐาเปตฺวา กุสเล ปติฏฺฐาเปตุ สามเณรภาวา วา อุทฺธริตฺวา ภิกฺขุภาเว ปติฏฺฐาเปตูติ ฯ อนุกมฺปํ อุปาทายาติ อนุทยํ ปฏิจฺจ มยิ อนุกมฺปํ กตฺวาติ อตฺโถ ฯ {๗๓} อฏฺฐิตา โหตีติ นิจฺจปฺปวตฺตินี โหติ ฯ จตฺตาโร นิสฺสเยติ จตฺตาโร ปจฺจเย ฯ ยสฺมา จตฺตาโร ปจฺจเย นิสฺสาย อตฺตภาโว ปวตฺตติ ตสฺมา เต นิสฺสยาติ วุจฺจนฺติ ฯ {๗๕} กินฺตายํ ภิกฺขุ โหตีติ กินฺเต อยํ ภิกฺขุ โหติ ฯ อญฺเญหิ โอวทิโย อนุสาสิโยติ อญฺเญหิ โอวทิตพฺโพ เจว อนุสาสิตพฺโพ จ ฯ พาหุลฺลาย อาวตฺโต ยทิทํ คณพนฺธิกนฺติ คณพนฺโธ เอตสฺส พาหุลฺลสฺส อตฺถีติ คณพนฺธิกํ พาหุลฺลํ ฯ ยํ อิทํ คณพนฺธิกํ นาม พาหุลฺลํ ตทตฺถาย อติลหุํ ตฺวํ อาปนฺโนติ วุตฺตํ โหติ ฯ {๗๖} อพฺยตฺตาติ ปญฺญาเวยฺยตฺติเยน วิรหิตา ฯ อญฺญตโรปิ อญฺญติตฺถิยปุพฺโพติ ปสุโร ปริพฺพาชโก ฯ โส กิร ธมฺมํ เถนิสฺสามีติ อุทายิตฺเถรสฺส สนฺติเก ปพฺพชิตฺวา เตน สหธมฺมิก วุจฺจมาโน ตสฺส วาทํ อาโรเปสิ ฯ อนุชานามิ ภิกฺขเว พฺยตฺเตน ภิกฺขุนาติอาทิมฺหิ พฺยตฺโต

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓ หน้าที่ ๔๔. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=3&page=44&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=3&A=905&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=3&A=905&modeTY=2&pagebreak=1#p44