อรรถกถาเล่มที่ ๓ หน้าที่ ๗๑.

{๑๐๓} โอคเณนาติ ปริหีนคเณน อปฺปมตฺตเกน ภิกฺขุสงฺเฆนาติ อตฺโถ ฯ อพฺยตฺเตน ยาวชีวนฺติ เอตฺถ สจายํ วุฑฺฒตรํ อาจริยํ น ลภติ อุปสมฺปทาย สฏฺฐิวสฺโส วา สตฺตติวสฺโส วา โหติ นวกตรสฺสาปิ พฺยตฺตสฺส สนฺติเก อุกฺกุฏิกํ นิสีทิตฺวา อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวา อาจริโย เม อาวุโส โหหิ อายสฺมโต นิสฺสาย วจฺฉามีติ เอวํ ติกฺขตฺตุํ วตฺวา นิสฺสโย คเหตพฺโพว ฯ คามปฺปเวสนํ อาปุจฺฉนฺเตนาปิ อุกฺกุฏิกํ นิสีทิตฺวา อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวา คามปฺปเวสนํ อาปุจฺฉามิ อาจริยาติ วตฺตพฺพํ ฯ เอส นโย สพฺพตฺถ อาปุจฺฉเนสุ ฯ ปญฺจกฉกฺเกสุ เจตฺถ ยตฺตกํ สุตฺตํ นิสฺสยมุตฺตกสฺส อิจฺฉิตพฺพํ ตํ ภิกฺขุโนวาทกวณฺณนายํ วุตฺตํ ฯ ตสฺส นตฺถิตาย จ อปฺปสฺสุโต อตฺถิตาย จ พหุสฺสุโตติ เวทิตพฺโพ ฯ เสสํ วุตฺตนยเมว ฯ {๑๐๕} เยน กปิลวตฺถุ เตน จาริกํ ปกฺกามีติ เอตฺถ อยํ อนุปุพฺพี- กถา สุทฺโธทนมหาราชา กิร โพธิสตฺตสฺส อภินิกฺขมนทิวสโต ปฏฺฐาย มม ปุตฺโต พุทฺโธ ภวิสฺสามีติ นิกฺขนฺโต ชาโต นุโข พุทฺโธ โนติ ปวตฺติสวนตฺถํ โอหิตโสโตว วิหรติ ฯ โล ภควโต ปธานจริยญฺจ สมฺโพธิญฺจ ธมฺมจกฺกปฺปวตฺตนาทีนิ จ สุณนฺโต อิทานิ กิร เม ปุตฺโต ราชคหํ อุปนิสฺสาย วิหรตีติ สุตฺวา เอกํ อมจฺจํ อาณาเปสิ อหํ ตาต วุฑฺโฒ มหลฺลโก สาธุ เม ชีวนฺตสฺเสว ปุตฺตํ ทสฺเสหีติ ฯ โส สาธูติ ปฏิสฺสุณิตฺวา ปุริสสหสฺสปริวาโร ราชคหํ คนฺตฺวา ภควโต ปาเท วนฺทิตฺวา นิสีทิ ฯ อถสฺส ภควา ธมฺมกถํ กเถสิ ฯ โส ปสีทิตฺวา ปพฺพชฺชญฺเจว อุปสมฺปทญฺจ

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓ หน้าที่ ๗๑. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=3&page=71&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=3&A=1472&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=3&A=1472&modeTY=2&pagebreak=1#p71