![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๓ ภาษาบาลี อักษรไทย วินย.อ. (สมนฺต.๓) หน้าที่ ๙๗.
เทวราชานํ อุปาทาย โยโกจิ อมนุสฺสชาติโย สพฺโพว อิมสฺมึ
อตฺเถ ติรจฺฉานคโตติ เวทิตพฺโพ ฯ โส เนว อุปสมฺปาเทตพฺโพ
น ปพฺพาเชตพฺโพ อุปสมฺปนฺโนปิ นาเสตพฺโพติ ฯ
ติรจฺฉานคตวตฺถุกถา นิฏฺฐิตา ฯ
{๑๑๒} มาตุฆาตกาทิวตฺถูสุ นิกฺขนฺตึ กเรยฺยนฺติ นิกฺขมนํ นิคฺคมนํ
อปวาหนํ กเรยฺยนฺติ อตฺโถ ฯ มาตุฆาตโก ภิกฺขเวติ เอตฺถ
เยน มนุสฺสิตฺถีภูตา ชนิกา มาตา สยมฺปิ มนุสฺสชาติเกเนว สตา
สญฺจิจฺจ ชีวิตา โวโรปิตา อยํ อานนฺตริเยน มาตุฆาตกกมฺเมน
มาตุฆาตโก ฯ เอตสฺส ปพฺพชฺชา จ อุปสมฺปทา จ ปฏิกฺขิตฺตา ฯ
เยน ปน มนุสฺสิตฺถีภูตาปิ อชนิกา โปสาวนิกามาตา วา
มหามาตา วา จูฬมาตา วา ชนิกาปิ วา นมนุสฺสิตฺถีภูตา มาตา
ฆาติตา ตสฺส ปพฺพชฺชา น วาริตา น จ อานนฺตริโย โหติ ฯ
เยน สยํ ติรจฺฉานภูเตน มนุสฺสิตฺถีภูตา มาตา ฆาติตา โสปิ
อานนฺตริโย น โหติ ฯ ติรจฺฉานคตตฺตา ปนสฺส ปพฺพชฺชา
ปฏิกฺขิตฺตา ฯ เสสํ อุตฺตานเมว ฯ ปิตุฆาตเกปิ เอเสว นโย ฯ
สเจปิ หิ เวสิยาปุตฺโต โหติ อยํ เม ปิตาติ น ชานาติ
ยสฺส สมฺภเวน นิพฺพตฺโต โส จ อเนน ฆาติโต ปิตุฆาตโก-
เตฺวว สงฺขํ คจฺฉติ อานนฺตริยญฺจ ผุสติ ฯ {๑๑๔} อรหนฺตฆาตโกปิ
มนุสฺสอรหนฺตวเสเนว เวทิตพฺโพ ฯ มนุสฺสชาติยํ หิ อนฺตมโส
อปพฺพชิตมฺปิ ขีณาสวํ ทารกํ วา ทาริกํ วา สญฺจิจฺจ ชีวิตา
โวโรเปนฺโต อรหนฺตฆาตโกว โหติ ฯ อานนฺตริยญฺจ ผุสติ
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓ หน้าที่ ๙๗.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=3&page=97&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=3&A=2018&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=3&A=2018&modeTY=2&pagebreak=1#p97
จบการแสดงผล หน้าที่ ๙๗.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]