ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ  พระวินัยปิฎก  พระสุตตันตปิฎก  พระอภิธรรมปิฎก  ค้นพระไตรปิฎก  ชาดก  หนังสือธรรมะ 
หน้า
แสดง
หน้า
คลิกเพื่อเปลี่ยน ฐญ เป็นแบบดั้งเดิม
อรรถกถาเล่มที่ ๓ ภาษาบาลี อักษรไทย วินย.อ. (สมนฺต.๓)

หน้าที่ ๑๘๒.

สติ วลญฺเชนฺตสฺส ทุกฺกฏํ ฯ สีหจมฺมปริกฺขฏา นาม ปริยนฺเตสุ
จีวเร อนุวาตํ วิย สีหจมฺมํ โยเชตฺวา กตา ฯ อุลูกจมฺมปริกฺขฏาติ
ปกฺขิพิฬาลจมฺมปริกฺขฏา ฯ เอตาสุปิ ยากาจิ ตํ จมฺมํ อปเนตฺวา
ธาเรตพฺพา ฯ
     {๒๔๗} โอมุกฺกนฺติ ปฏิมุญฺจิตฺวา อปนีตํ ฯ นวาติ อปริภุตฺตา ฯ
     {๒๔๘} อภิชีวนิกสฺสาติ เยน สิปฺเปน อภิชีวนฺติ ชีวิตํ กปฺเปนฺติ ตสฺส
การณาติ อตฺโถ ฯ อิธ โข ตํ ภิกฺขเวติ เอตฺถ ตนฺติ นิปาตมตฺตํ
อิธ โข ภิกฺขเว โสเภยฺยาติ อตฺโถ ฯ ยํ ตุมฺเหติ เย ตุมฺเห ฯ
อถวา ยทิ ตุมฺเหติ วุตฺตํ โหติ ฯ ยทิสทฺทสฺส หิ อตฺเถ
ยํนิปาโต ฯ อาจริเยสูติอาทิมฺหิ ปพฺพชฺชาจริโย อุปสมฺปทาจริโย
นิสฺสยาจริโย อุทฺเทสาจริโยติ อิเม จตฺตาโร อิธ อาจริยา เอว
อวสฺสิกสฺส ฉพฺพสฺโส อาจริยมตฺโต โส หิ จตุวสฺสกาเล ตํ
นิสฺสาย วจฺฉติ เอวํ เอกวสฺสสฺส สตฺตวสฺโส ทุวสฺสสฺส อฏฺฐวสฺโส
ติวสฺสสฺส นววสฺโส จตุวสฺสสฺส ทสวสฺโสติ อิเมปิ อาจริยมตฺตา
เอว อุปชฺฌายสฺส สนฺทิฏฺฐสมฺภตฺตา ปน สหายกา ภิกฺขู เย
วา ปน เกจิ ทสหิ วสฺเสหิ มหนฺตตรา เต สพฺเพปิ อุปชฺฌายมตฺตา
นาม เอตฺตเกสุ ภิกฺขูสุ อนุปาหเนสุ จงฺกมนฺเตสุ สอุปาหนสฺส
จงฺกมโต อาปตฺติ ฯ {๒๔๙} ปาทขีลาพาโธ นาม ปาทโต ขีลสทิสํ
มํสํ นิกฺขนฺตํ โหติ ฯ
     {๒๕๑} ติณปาทุกาติ เยนเกนจิ ติเณน กตา ปาทุกา ฯ หินฺตาล-
ปาทุกาติ ขชฺชูริปตฺเตหิ กตปาทุกา หินฺตาลปตฺเตหิปิ น วฏฺฏติเยว ฯ



เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓ หน้าที่ ๑๘๒. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=3&page=182&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=3&A=3745&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=3&A=3745&modeTY=2&pagebreak=1#p182


จบการแสดงผล หน้าที่ ๑๘๒.

บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]