อรรถกถาเล่มที่ ๓ ภาษาบาลี อักษรไทย
วินย.อ. (สมนฺต.๓)
หน้าที่ ๒๓๖-๒๓๗.

ปน น กิญฺจิ น วฏฺฏติ ฯ สีตุทกาติ อปกฺกรชํ วุจฺจติ ฯ
อุตฺตราฬุวนฺติ วฏฺฏาธารกํ ฯ รชนกุมฺภิยา มชฺเฌ ฐเปตฺวา ตํ
อาธารกํ ปริกฺขิปิตฺวา รชนํ ปกฺขิปิตุํ อนุชานามีติ อตฺโถ ฯ เอวํ
หิ กเต รชนํ น อุตฺตรติ ฯ อุทเก วา นขปิฏฺฐิกาย วาติ สเจ
หิ ปกฺกํ โหติ อุทกปาฏิยา ทินฺโน เถโว สหสา น วิสรติ
นขปิฏฺฐิยํปิ อวิสรนฺโต ติฏฺฐติ ฯ รชนุลุงฺกนฺติ รชนอุลุงฺกํ ฯ
ทณฺฑกถาลิกนฺติ ตเมว สทณฺฑกํ ฯ รชนโกลมฺพนฺติ รชนกุณฺฑํ ฯ
มทฺทนฺตีติ โอมทฺทนฺติ ฯ น จ อจฺฉินฺเน เถเว ปกฺกมิตุนฺติ ยาว
รชนพินฺทุ คลิตํ น ฉิชฺชติ ตาว อญฺญตฺร น คนฺตพฺพํ ฯ
ปตฺถินฺนนฺติ อติรชิตตฺตา ถทฺธํ อติภริตนฺติ อตฺโถ ฯ อุทเก
โอสาเทตุนฺติ อุทเก ปกฺขิปิตฺวา ฐเปตุํ ฯ รชเน ปน นิกฺขนฺเต
ตํ อุทกํ ฉฑฺเฑตฺวา จีวรํ มทฺทิตพฺพํ ฯ ทนฺตกสาวานีติ เอกํ วา
เทฺว วา วาเร รชิตฺวา ทนฺตวณฺณานิ ธาเรนฺติ ฯ
     {๓๔๕} อจฺจิพทฺธนฺติ จตุรสฺสเกทารกพทฺธํ ฯ ปาลิพทฺธนฺติ อายามโต จ
วิตฺถารโต จ ทีฆมริยาทพทฺธํ ฯ มริยาทพทฺธนฺติ อนฺตรนฺตรา
รสฺสมริยาทาย มริยาทพทฺธํ ฯ สิงฺฆาฏกพทฺธนฺติ มริยาทาย มริยาทํ
วินิวิชฺฌิตฺวา คตฏฺฐาเนน สิงฺฆาฏกพทฺธํ จตุกฺกสณฺฐานนฺติ อตฺโถ ฯ
อุสฺสหสิ ตฺวํ อานนฺทาติ สกฺโกสิ ตฺวํ อานนฺท ฯ สํวิทหิตุนฺติ
กาตุํ ฯ อุสฺสหามิ ภควาติ ตุมฺเหหิ ทินฺนนเยน สกฺโกมีติ ทสฺเสติ ฯ
ยตฺร หิ นามาติ โย นาม ฯ กุสิมฺปิ นามาติอาทีสุ กุสีติ
อายามโต จ วิตฺถารโต จ อนุวาตาทีนํ ทีฆปฏานเมตํ อธิวจนํ ฯ
อฑฺฒกุสีติ อนฺตรนฺตรา รสฺสปฏานํ นามํ ฯ มณฺฑลนฺติ
ปญฺจขณฺฑิกจีวรสฺส เอเกกสฺมึ ขณฺเฑ มหามณฺฑลํ ฯ อฑฺฒมณฺฑลนฺติ
ขุทฺทกมณฺฑลํ ฯ วิวฏฺฏนฺติ มณฺฑลญฺจ อฑฺฒมณฺฑลญฺจ เอกโต
กตฺวา สิพฺพิตํ มชฺฌิมขณฺฑํ ฯ อนุวิวฏฺฏนฺติ ตสฺส อุโภสุ ปสฺเสสุ
เทฺว ขณฺฑานิ ฯ คีเวยฺยกนฺติ คีวเวฏฺฐนฏฺฐาเน ทฬฺหีกรณตฺถํ
อญฺญํ สุตฺตสํสิพฺพิตํ อาคนฺตุกปฏํ ฯ ชงฺเฆยฺยกนฺติ ชงฺฆปาปุณฏฺฐาเน
ตเถว สํสิพฺพิตํ ปฏํ ฯ คีวฏฺฐาเน จ ชงฺฆฏฺฐาเน จ ฐปิตปฏานเมตํ
นามนฺติปิ วทนฺติ ฯ พาหนฺตนฺติ อนุวิวฏฺฏานํ พหิ เอเกกํ ขณฺฑํ ฯ
อิติ ปญฺจขณฺฑิกจีวเรเนตํ วิจาริตนฺติ ฯ อถวา อนุวิวฏฺฏนฺติ
วิวฏฺฏสฺส เอกปสฺสโต ทฺวินฺนํ เอกปสฺสโต ติณฺณํปิ จตุนฺนํปิ
ขณฺฑานเมตํ นามํ ฯ พาหนฺตนฺติ สุปฺปมาณจีวรํ ปารุปนฺเตน
สํหริตฺวา พาหาย อุปริ ฐปิตา อุโภ อนฺตา พหิมุขา ติฏฺฐนฺติ
เตสํ เอตํ นามํ ฯ อยเมว หิ นโย มหาอฏฺฐกถายํ วุตฺโตติ ฯ
     {๓๔๖} จีวเรหิ อุพฺภณฺฑิกเตติ จีวเรหิ อุพฺภณฺฑิกเต ยถา อุกฺขิตฺตภณฺฑา
โหนฺติ เอวํ กเต อุกฺขิตฺตภณฺฑิกภาวํ อาปาทิเตติ อตฺโถ ฯ
จีวรภิสินฺติ เอตฺถ ภิสีติ เทฺว ตีณิ เอกโต กตฺวา ภิสิสงฺเขเปน
สํหริตจีวรานิ วุตฺตานิ ฯ เต กิร ภิกฺขู ทกฺขิณาคิริโต ภควา
ลหุํ ปฏินิวตฺติสฺสตีติ ตตฺถ คจฺฉนฺตา ชีวกวตฺถุสฺมึ ลทฺธจีวรานิ
ฐเปตฺวา อคมํสุ ฯ อิทานิ ปน จีวเรน อาคมิสฺสตีติ มญฺญมานา
อาทาย ปกฺกมึสุ ฯ อนฺตรฏฺฐกาสูติ มาฆสฺส จ ผคฺคุณสฺส จ
อนฺตรา อฏฺฐํสุ ฯ น ภควนฺตํ สีตํ อโหสีติ ภควโต สีตํ


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓ หน้าที่ ๒๓๖-๒๓๗.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=3&page=236&pages=2&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=3&A=4854&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=3&A=4854&modeTY=2&pagebreak=1#p236