อรรถกถาเล่มที่ ๓ หน้าที่ ๒๗.

เตนหิ โวติ เอตฺถ โวกาโร นิปาตมตฺโต ฯ ธมฺมจกฺขุํ อุทปาทีติ เกสญฺจิ โสตาปตฺติมคฺโค เกสญฺจิ สกทาคามิมคฺโค เกสญฺจิ อนาคามิมคฺโค อุทปาทิ ตโยปิ หิ เอเต มคฺคา ธมฺมจกฺขุนฺติ วุจฺจนฺติ ฯ เต กิร ตุณฺฑิลชาตเก ตึสธุตฺตา อเหสุํ ฯ อถ ตุณฺฑิโลวาทํ สุตฺวา ปญฺจ สีลานิ รกฺขึสุ ฯ อิทํ เตสํ ปุพฺพกมฺมํ ฯ {๓๗} ปมุโขติ ปุพฺพงฺคโม ฯ ปาโมกฺโขติ อุตฺตโม วิสุทฺธปญฺโญ ฯ {๓๘} อนุปหจฺจาติ อวินาเสตฺวา ฯ เตชสา เตชนฺติ อตฺตโน เตเชน นาคสฺส เตชํ ฯ ปริยาเทยฺยนฺติ อภิภเวยฺยํ วินาเสยฺยํ วาติ ฯ มกฺขนฺติ โกธํ ฯ น เตฺวว จ โข อรหา ยถา อหนฺติ อตฺตานํ อรหา อหนฺติ มญฺญมาโน วทติ ฯ อชฺชุณฺโห อคฺคิสรณมฺหีติ อชฺช เอกทิวสํ วเสยฺยามาติ อตฺโถ ฯ ผาสุกาโมติ หิตกาโม ฯ สุมานโสติ ปีติโสมนสฺเสหิ สมฺปยุตฺตมโน ฯ น วิมโนติ อวิมโน โทเสน อนภิภูโต มโนติ อตฺโถ ฯ อคฺยาคารํ อุทิจฺจเรติ อาทิตฺตนฺติ อตฺโถ ฯ ชฏิลา ภณนฺตีติ อิมินา สมฺพนฺโธ ฯ อหินาคสฺส อจฺจิโย น โหนฺตีติ อวิวณฺณา วิรูปวณฺณาติ อตฺโถ ฯ ผลิกวณฺณาโยติ ผลิกมณิวณฺณาโย ฯ องฺคิรสสฺสาติ องฺคโต รํสิโย สํสรนฺตีติ องฺคิรโส ตสฺส องฺคิรสสฺส ฯ อภิกฺกนฺตาย รตฺติยาติ ปริกฺขีณาย รตฺติยา อปฺปาวสิฏฺฐายาติ อตฺโถ ฯ อภิกฺกนฺตวณฺณาติ อภิรูปวณฺณา อภิมนาปวณฺณา ฯ เกวลกปฺปนฺติ สกลํ เกวลํ ฯ ปุริมาหิ วณฺณนิภาหีติ จตุนฺนํ มหาราชานํ วณฺณนิภํ

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓ หน้าที่ ๒๗. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=3&page=27&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=3&A=547&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=3&A=547&modeTY=2&pagebreak=1#p27