ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ  พระวินัยปิฎก  พระสุตตันตปิฎก  พระอภิธรรมปิฎก  ค้นพระไตรปิฎก  ชาดก  หนังสือธรรมะ 
หน้า
แสดง
หน้า
คลิกเพื่อเปลี่ยน ฐญ เป็นแบบดั้งเดิม
อรรถกถาเล่มที่ ๓ ภาษาบาลี อักษรไทย วินย.อ. (สมนฺต.๓)

หน้าที่ ๖๓๕-๖๓๖.

          สุจิจาริตฺตสีเลน            ภิกฺขุสงฺเฆน เสวิตํ
          อุฬารกุลสมฺภูโต          สงฺฆุปฏฺฐายโก สทา
          อนากุลาย สทฺธาย         ปสนฺโน รตนตฺตเย
          มหานิคมสามีติ            วิสฺสุโต ตตฺถ การยิ
          จารุปาการสญฺจิตํ          ยํ ปาสาทํ มโนรมํ
          สีตจฺฉายตรูเปตํ            สมฺปนฺนสลิลาสยํ
          วสตา ตตฺร ปาสาเท       มหานิคมสามิโน
          สุจิสีลสมาจารํ              เถรํ พุทฺธสิรึ มยา
          ยา อุทฺทิสิตฺวา อารทฺธา   อิทฺธา วินยวณฺณนา ฯ
          ปาลยนฺตสฺส สกลํ          ลงฺกาทีปํ นิรพฺพุทํ
          รญฺโญ สิรินิวาสสฺส        สิริปาลสฺส ยสสฺสิโน
          สมวีสติเม เขเม            ชยสํวจฺฉเร อยํ
          อารทฺธา เอกวีสมฺหิ        สมฺปตฺเต ปรินิฏฺฐิตา ฯ
          อุปทฺทวากุเล โลเก         นิรุปทฺทวโต อยํ
          เอกสํวจฺฉเรเนว            ยถา นิฏฺฐํ อุปาคตา
          เอวํ สพฺพสฺส โลกสฺส      นิฏฺฐํ ธมฺมูปสญฺหิตา
          สีฆํ คจฺฉนฺตุ อารมฺภา     สพฺเพปิ นิรุปทฺทวา ฯ
          จิรฏฺฐิตตฺถํ ธมฺมสฺส        กโรนฺเตน มยา อิมํ
          สทฺธมฺมพหุมาเนน         ยํ จ ปุญฺญํ สมาจิตํ
          สพฺพสฺส อานุภาเวน       ตสฺส สพฺเพว ปาณิโน
          ภวนฺตุ ธมฺมราชสฺส        สทฺธมฺมรสเสวิโน ฯ
          จิรํ ติฏฺฐตุ สทฺธมฺโม       กาเล วสฺสิ จิรํ ปชํ
          ตปฺเปตุ เทโว ธมฺเมน     ราชา รกฺขตุ เมทนินฺติ ฯ
     ปรมวิสุทฺธสทฺธาพุทฺธิวิริยปฏิมณฺฑิเตน สีลาจารชฺชวมทฺทวาทิ-
คุณสมุทยสมุทิเตน สกสมยสมยนฺตรคหนชฺโฌคาหณสมตฺเถน
ปญฺญาเวยฺยตฺติเยน สมนฺนาคเตน ติปิฏกปริยตฺติปฺปเภเท สาฏฺฐกเถ
สตฺถุสาสเน อปฺปฏิหตญาณปฺปภาเวน มหาเวยฺยากรเณน
กรณสมฺปตฺติชนิตสุขวินิคฺคตมธุโรฬารวจนลาวณฺณยุตฺเตน
ยุตฺตมุตฺตวาทินา วาทิวเรน มหากวินา ปภินฺนปฏิสมฺภิทาปริวาเร
ฉฬาภิญฺญาปฏิสมฺภิทาทิปฺปเภทคุณปฏิมณฺฑิเต อุตฺตริมนุสฺสธมฺเม
สุปติฏฺฐิตพุทฺธีนํ เถรวํสปฺปทีปานํ เถรานํ มหาวิหารวาสีนํ
วํสาลงฺการภูเตน สุวิปุลวิสุทฺธพุทฺธินา พุทฺธโฆโสติ ครูหิ
คหิตนามเธยฺเยน เถเรน กตา อยํ สมนฺตปาสาทิกา นาม วินยสํวณฺณนา
นิฏฺฐิตา ฯ
          ตาว ติฏฺฐตุ โลกสฺมึ       โลกนิตฺถรเณสินํ
          ทสฺเสนฺตี กุลปุตฺตานํ       นยํ สีลวิสุทฺธิยา
          ยาว พุทฺโธติ นามมฺปิ     สุทฺธจิตฺตสฺส ตาทิโน
          โลกมฺหิ โลกเชฏฺฐสฺส      ปวตฺตติ มเหสิโนติ ฯ
                   วินยฏฺฐกถา นิฏฺฐิตา ฯ


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓ หน้าที่ ๖๓๕-๖๓๖. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=3&page=635&pages=2&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=3&A=12890&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=3&A=12890&modeTY=2&pagebreak=1#p635


จบการแสดงผล หน้าที่ ๖๓๕-๖๓๖.

บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]