อรรถกถาเล่มที่ ๓๐ ภาษาบาลี อักษรไทย
วิมาน.อ. (ปรมตฺถที.)
หน้าที่ ๑๙๐.

มณีหิ เจว สุวณฺเณน จ จิตฺติตํ มุตฺตาวลีหิ อาจิตมฺปิ สุปริสุทฺธสฺส รตฺต-
สุวณฺณสฺเสว เยภุยฺยตาย ทิวากรกิรณสมผสฺสโต ๑- อติวิย ปภสฺสเรน เหมมเยน ปภาชาเลน
สญฺฉาทิตํ เอโกภาสํ หุตฺวา กญฺจนาทาสํ วิย ติฏฺฐติ. ปรินิพฺพุเตติ
อนุปาทิเสสาย นิพฺพานธาตุยา ปรินิพฺพุเต. โคตเมติ ภควนฺตํ โคตฺเตน
นิทฺทิสติ. อปฺปเมยฺเยติ คุณานุภาวโต ปมินิตุํ ๒- อสกฺกุเณยฺเย. ปสนฺนจิตฺตาติ
กมฺมผลวิสยาย พุทฺธารมฺมณาย จ สทฺธาย ปสนฺนมานสา. อภิโรปยินฺติ ปูชาวเสน
สรีเร โรเปสึ ปฏิมุญฺจึ.
        #[๖๖๕] ตาหนฺติ ตํ อหํ. กุสลนฺติ กุจฺฉิตสลนาทิอตฺเถน กุสลํ. พุทฺธ-
วณฺณิตนฺติ "ยาวตา ภิกฺขเว สตฺตา อปทา วา ทฺวิปทา วา"ติอาทินา ๓- สมฺมาสมฺพุทฺเธน
ปสตฺถํ. อเปตโสกาติ โสกเหตูนํ โภคพฺยสนาทีนํ อภาเวน อปคตโสกา. เตน
จิตฺตทุกฺขาภาวมาห. สุขิตาติ สญฺชาตสุขา สุขปฺปตฺตา. เอเตน ๓- สรีรทุกฺขาภาวํ
วทติ. จิตฺตทุกฺขาภาเวน จสฺสา ปโมทาปตฺติ, สรีรทุกฺขาภาเวน อโรคตา. เตนาห
"สมฺปโมทาม'นามยา"ติ. เสสํ วุตฺตนยเมว. อยญฺจ อตฺโถ ตทา อตฺตนา เทวตาย
จ กถิตนิยาเมเนว สงฺคีติกาเล อายสฺมตา นารเทน ธมฺมสงฺคาหกานํ อาโรจิโต,
เต จ ตํ ตเถว สงฺคหํ อาโรปยึสูติ.
                     มลฺลิกาวิมานวณฺณนา  นิฏฺฐิตา.
                        -----------------
@เชิงอรรถ: ๑ สี.,อิ. ทิวสกร...  ๒ ก. ปมาณิตุํ
@๓ สํ.มหา. ๑๙/๑๓๙/๓๙, องฺ.จตุกฺก. ๒๑/๓๔/๓๙, ขุ.อิติ. ๒๕/๙๐/๓๐๘


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๐ หน้าที่ ๑๙๐.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=30&page=190&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=30&A=4022&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=30&A=4022&modeTY=2&pagebreak=1#p190