อรรถกถาเล่มที่ ๓๒ หน้าที่ ๓๔๐.

วณฺณิโต โถมิโต. โส จ โข ยาวเทว สมถวิปสฺสนาภาวนาปาริปูริยา, ตสฺมา สา มยา หตฺถคตา กาตพฺพาติ เอวํ อรญฺญคตสญฺญิโน เนกฺขมฺมสงฺกปฺปพหุลสฺสาติ อตฺโถ. ชเนตีติ อุปฺปาเทนฺติ, ^๑- ปุถุตฺเต หิ อิทํ เอกวจนํ. เกจิ ปน "ชเนนฺตี"ติ ปฐนฺติ. ภิยฺโยติ อุปรูปริ. อุสภสฺสาติ อตฺตานเมว ^๒- ปรํ วิย วทติ. กลฺยตนฺติ กลฺยภาวํ จิตฺตสฺส กมฺมญฺญตํ ภาวนาโยคฺยตํ. สฺวายมตฺโถ ^๓- เหฏฺฐา วุตฺโตเยว. เอวํ เถโร อิมํ คาถํ วทนฺโตเยว วิปสฺสนํ อุสฺสุกฺกาเปตฺวา อรหตฺตํ ปาปุณิ. เตน วุตฺตํ อปทาเน ^๔- :- "เทวปุตฺโต อหํ สนฺโต ปูชยึ สิขินายกํ มนฺทารเวน ปุปฺเผน พุทฺธสฺส อภิโรปยึ. สตฺตาหํ ฉทนํ อาสิ ทิพฺพํ มาลํ ตถาคเต สพฺเพ ชนา สมาคนฺตฺวา นมสฺสึสุ ตถาคตํ. เอกตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ. อิโต จ ทสเม กปฺเป ราชาโหสึ ชุตินฺธโร สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺตี มหพฺพโล. กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ฯเปฯ กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺ"ติ. อยเมว จ เถรสฺส อญฺญาพฺยากรณคาถา อโหสีติ. อุสภตฺเถรคาถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา. ปรมตฺถทีปนิยา เถรคาถาสํวณฺณนาย เอกาทสมวคฺควณฺณนา นิฏฺฐิตา. @เชิงอรรถ: ^๑ ม. อุปฺปาเทติ ^๒ สี. ภิยฺโยติ อุปรูปริ, ญายสฺสาติ อตฺโถ, อตฺตานเมว @^๓ สี. ตสฺสายมตฺโถ ^๔ ขุ.อป. ๓๒/๒๕/๒๔๓ มนฺทารวปุปฺผปูชกตฺเถราปทาน

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๒ หน้าที่ ๓๔๐. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=32&page=340&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=32&A=7562&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=32&A=7562&modeTY=2&pagebreak=1#p340