![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๓๒ ภาษาบาลี อักษรไทย เถร.อ.๑ (ปรมตฺถที.๑) หน้าที่ ๓๖๖.
อรหตฺตํ ปน ปตฺวาปิ เถโร อตฺตโน ปุริมุปฺปนฺนํ อนิจฺจตามนสิการํ วิภาเวนฺโต
ตเมว คาถํ ปจฺจุทาหาสิ. เตเนตํ อิมสฺส เถรสฺส อญฺญาพฺยากรณมฺปิ อโหสิ.
กิมฺพิลตฺเถรคาถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
------------
๒๕๖. ๙. วชฺชีปุตฺตตฺเถรคาถาวณฺณนา
รุกฺขมูลคหนํ ปสกฺกิยาติ อายสฺมโต วชฺชีปุตฺตตฺเถรสฺส คาถา. กา อุปฺปตฺติ?
อยมฺปิ ปุริมพุทฺเธสุ กตาธิกาโร ตตฺถ ตตฺถ ภเว วิวฏฺฏูปนิสฺสยํ ปุญฺญํ
อุปจินนฺโต อิโต จตุนวุเต กปฺเป เอกํ ปจฺเจกสมฺพุทฺธํ ภิกฺขาย คจฺฉนฺตํ ทิสฺวา
ปสนฺนมานโส กทลิผลานิ อทาสิ. โส เตน ปุญฺญกมฺเมน เทวโลเก นิพฺพตฺติตฺวา
อปราปรํ ปุญฺญานิ กตฺวา เทวมนุสฺเสสุ สํสรนฺโต อิมสฺมึ พุทฺธุปฺปาเท เวสาลิยํ
ลิจฺฉวิราชปุตฺโต ๑- หุตฺวา นิพฺพตฺติ, วชฺชีราชปุตฺตตฺตา วชฺชีปุตฺโตเตฺวว จสฺส
สมญฺญา อโหสิ. โส ทหโร หุตฺวา หตฺถิสิกฺขาทิสิกฺขนกาเลปิ เหตุสมฺปนฺนตาย
นิสฺสรณชฺฌาสโยว หุตฺวา วิจรนฺโต สตฺถุ ธมฺมเทสนากาเล วิหารํ คนฺตฺวา
ปริสปริยนฺเต นิสินฺโน ธมฺมํ สุตฺวา ปฏิลทฺธสทฺโธ สตฺถุ สนฺติเก ปพฺพชิตฺวา
วิปสฺสนาย กมฺมํ กโรนฺโต น จิรสฺเสว ฉฬภิญฺโญ อโหสิ. เตน วุตฺตํ
อปทาเน ๒- :-
"สหสฺสรํสี ภควา สยมฺภู อปราชิโต
วิเวกา วุฏฺฐหิตฺวาน โคจรายาภินิกฺขมิ.
ผลหตฺโถ อหํ ทิสฺวา อุปคจฺฉึ นราสภํ
@เชิงอรรถ: ๑ สี. ลิจฺฉวิราชกุเล ปุตฺโต ๒ ขุ.อป. ๓๓/๙๔/๑๔๕ อวฏผลิยตฺเถราปทาน (สฺยา)
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๒ หน้าที่ ๓๖๖.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=32&page=366&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=32&A=8157&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=32&A=8157&modeTY=2&pagebreak=1#p366
จบการแสดงผล หน้าที่ ๓๖๖.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]