อรรถกถาเล่มที่ ๓๒ หน้าที่ ๔๑๙.

โย เว อวิทฺวา อุปธึ กโรตีติ โย อิมาย อุปฏฺฐาปิตํ กมฺมฏฺฐานํ ทิสฺวาปิ อวิทฺวา อกุสโล กมฺมฏฺฐานํ ฉฑฺเฑตฺวา อโยนิโสมนสิกาเรน กิเลสูปธึ อุปฺปาเทติ, โส มนฺโท มนฺทปญฺโญ สํสารสฺส อนติวตฺตนโต ปุนปฺปุนํ อปราปรํ นิรยาทีสุ ทุกฺขํ อุเปติ. ตสฺมา ปชานํ อุปธึ น กยิราติ ตสฺมาติ ยสฺมา เจตเทวํ, ตสฺมา. ปชานํ อุปธินฺติ "อิธ ยํ ทุกฺขํ สมฺโภตี"ติ ปชานนฺโต โยนิโส มนสิกโรนฺโต กิเลสูปธึ น กยิรา น อุปฺปาเทยฺย. กสฺมา? มาหํ ปุน ภินฺนสิโร สยิสฺสนฺติ ยถยิทํ มตสรีรํ ภินฺนสรีรํ สยติ, เอวํ กิเลสูปธีหิ สํสาเร ปุนปฺปุนํ อุปฺปตฺติยา กฏสิวฑฺฒโก หุตฺวา ภินฺนสิโร ^๑- อหํ มา สยิสฺสนฺติ. เอวํ วทนฺโตเอว ^๒- เถโร วิปสฺสนํ อุสฺสุกฺกาเปตฺวา อรหตฺตํ ปาปุณิ. เตน วุตฺตํ อปทาเน ^๓- :- "หิมวนฺตสฺสาวิทูเร อุทพฺพโล ^๔- นาม ปพฺพโต ตตฺถทฺทสํ ปํสุกูลํ ทุมคฺคมฺหิ วิลมฺพิตํ. ตีณิ กิงฺกณิปุปฺผานิ โอจินิตฺวานหํ ตทา หฏฺโฐ หฏฺเฐน จิตฺเตน ปํสุกูลมปูชยึ. เตน กมฺเมน สุกเตน เจตนาปณิธีหิ จ ชหิตฺวา มานุสํ เทหํ ตาวตึสมคจฺฉหํ. เอกนวุติโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปูชิตฺวา อรหทฺธชํ. กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ฯเปฯ กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺ"ติ. มหากาลตฺเถรคาถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา. @เชิงอรรถ: ^๑ อิ. ภินฺนสรีโร ^๒ สี. อิมํ วทนฺโต ^๓ ขุ.อป. ๓๓/๘๒/๑๒๖ ปํสุกูลปูชกตฺเถราปทาน @ (สฺยา) ^๔ สี. อุรุคโณ, ฉ.ม. อุทงฺคโณ

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๒ หน้าที่ ๔๑๙. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=32&page=419&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=32&A=9349&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=32&A=9349&modeTY=2&pagebreak=1#p419