อรรถกถาเล่มที่ ๓๕ ภาษาบาลี อักษรไทย
ชา.อ.๑ เอกนิปาต(๑)
หน้าที่ ๓๑๔.

ฆเฏตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ตทา อปณฺฑิตวฏฺฏโก เทวทตฺโต
อโหสิ ปณฺฑิตวฏฺฏโก ปน อหเมวาติ ฯ
                  สมฺโมทมานชาตกํ ตติยํ ฯ
                   ----------------
                       ๔ มจฺฉชาตกํ
     น มํ สีตํ น มํ อุณฺหนฺติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต
ปุราณทุติยิกปฺปโลภนํ อารพฺภ กเถสิ ฯ
     ตทา หิ สตฺถา ตํ ภิกฺขุํ สจฺจํ กิร ตฺวํ ภิกฺขุ อุกฺกณฺฐิโตสีติ
ปุจฺฉิ ฯ สจฺจํ ภควาติ ฯ เกนาสิ อุกฺกณฺฐิโตติ ฯ ปุราณทุติยิกา เม
ภนฺเต มธุรหตฺถรสา ตํ ชหิตุํ น สกฺโกมีติ ฯ อถ นํ สตฺถา ภิกฺขุ
เอสา อิตฺถี ตว อนตฺถการิกา ปุพฺเพปิ ตฺวํ เอตํ นิสฺสาย มรณํ
ปาปุณนฺโต มํ อาคมฺม มรณโต มุตฺโตติ วตฺวา อตีตํ อาหริ ฯ
     อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต
ตสฺส ปุโรหิโต อโหสิ ฯ ตทา เกวฏฺฏา นทิยํ ชาลํ ขิปึสุ ฯ
อเถโก มหามจฺโฉ รติวเสน อตฺตโน มจฺฉิยา สทฺธึ กีฬมาโน
อาคจฺฉติ ฯ ตสฺส สา มจฺฉี ปุรโต คจฺฉมานา ชาลคนฺธํ ฆายิตฺวา
ชาลํ ปริหรนฺตา คตา ฯ โส ปน กามคิทฺโธ โลลมจฺโฉ ชาลกุจฺฉิเมว
ปวิฏฺโฐ ฯ เกวฏฺฏา ตสฺส ชาลํ ปวิฏฺฐภาวํ ญตฺวา ชาลํ
อุกฺขิปิตฺวา มจฺฉํ คเหตฺวา อมาเรตฺวาว วาลุกปิฏฺเฐ ขิปิตฺวา
อิมํ องฺคาเรสุ ปจิตฺวา ขาทิสฺสามาติ องฺคาเร กโรนฺติ สูเล


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๕ หน้าที่ ๓๑๔.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=35&page=314&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=35&A=6464&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=35&A=6464&modeTY=2&pagebreak=1#p314