อรรถกถาเล่มที่ ๓๗ หน้าที่ ๑๕๓.

สนฺธิยฺยติ ฆฏียติ, เอวเมว ตฺวํ ปุราณิยา สทฺธึ สนฺธิยฺยสฺสุ โกธสฺส วสํ มา คมีติ ฯ ตํ สุตฺวา รุหโก ทุติยํ คาถมาห วิชฺชมาเนสุ มุทุวาเกสุ วิชฺชมาเนสุ การิสุ อญฺญํ ชิยํ กริสฺสามิ, อลญฺเญว ปุราณิยาติ ฯ ตสฺสตฺโถ มหาราช มุทุวาเกสุ จ ชิยการเกสุ จ มนุสฺเสสุ วิชฺชมาเนสุ อญฺญํ ชิยํ กริสฺสามิ, อิมาย ฉินฺนาย ปุราณิยา ชิยาย อลํ, นตฺถิ เม โกจิ อตฺโถติ ฯ เอวญฺจ ปน วตฺวา ตํ นีหริตฺวา อญฺญํ พฺราหฺมณึ อาเนสิ ฯ สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา สจฺจานิ ปกาเสตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ฯ สจฺจปริโยสาเน อุกฺกณฺฐิตภิกฺขุ โสตาปตฺติผเล ปติฏฺฐหิ ฯ ตทา ปุราณี ปุราณทุติยิกา อโหสิ, รุหโก อุกฺกณฺฐิตภิกฺขุ, พาราณสีราชา ปน อหเมวาติ ฯ รุหกชาตกํ ปฐมํ ฯ --------- ๒ สิริกาฬกณฺณิชาตกํ อิตฺถี สิยา รูปวตีติ อิทํ สิริกาฬกณฺณิชาตกํ มหาอุมฺมงฺคชาตเก ^๑- อาวิภวิสฺสตีติ ฯ สิริกาฬกณฺณิชาตกํ ทุติยํ ฯ @เชิงอรรถ: ^๑ มหาอุมฺมคฺคชาตเกติปิ ฯ

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๗ หน้าที่ ๑๕๓. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=37&page=153&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=37&A=3018&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=37&A=3018&modeTY=2&pagebreak=1#p153