อรรถกถาเล่มที่ ๓๗ ภาษาบาลี อักษรไทย
ชา.อ.๓ ทุกนิปาตวณฺณนา
หน้าที่ ๑๖๐.

ยมาหุ โกมาริปตีติปิ ปาโฐ ฯ อยเมว หิ โปตฺถเกสุ ลิขิโต ฯ
ตสฺสาปิ อยเมวตฺโถ ฯ วจนวิปลฺลาโส ปเนตฺถ เวทิตพฺโพ ฯ ยํ หิ
เตน รญฺญา วุตฺตํ ตเทว อิธ อาคตํ ฯ วชฺฌิตฺถิโยติ อิตฺถิโย นาม
วชฺฌา วธิตพฺพา เอว ฯ นตฺถิ อิตฺถีสุ สจฺจนฺติ เอตาสุ สจฺจภาโว
นาเมโก นตฺถิ ฯ อิมญฺจ ชมฺมนฺติ อาทิ ทฺวินฺนมฺปิ เตสํ ทณฺฑาณาปนวเสน ๑-
วุตฺตํ ฯ ตตฺถ ชมฺมนฺติ ลามกํ ฯ มุสเลน หนฺตฺวาติ มุสเลน
ปหริตฺวา โปเถตฺวา อฏฺฐีนิ ภญฺชิตฺวา จุณฺณวิจุณฺณํ กตฺวา ฯ
ลุทฺทนฺติ ทารุณํ ฯ ฉวนฺติ คุณาภาเวน นิชฺชีวมตสทิสํ ๒- ฯ อิมิสฺสา
จ นนฺติ เอตฺถ นนฺติ นิปาตมตฺตํ ฯ อิมิสฺสา จ ปาปปติพฺพตาย
อนาจาราย ทุสฺสีลาย ชีวนฺติยา ว กณฺณนาสํ ฉินฺทถาติ อตฺโถ ฯ
     โพธิสตฺโต โกธํ อธิวาเสตุํ อสกฺโกนฺโต เอวํ เตสํ ทณฺฑานิ
อาณาเปตฺวาปิ น ตถา กาเรสิ ฯ โกธํ ปน มนฺทํ กตฺวา, ยถา
สา ปจฺฉึ สีสโต โอโรเปตุํ น สกฺโกติ, เอวํ คาฬฺหํ ตํ พนฺธาเปตฺวา
โกณฺฑํ ตตฺถ ปกฺขิปาเปตฺวา อตฺตโน ชีวิตา นีหราเปสิ ฯ
     สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา สจฺจานิ ปกาเสตฺวา
ชาตกํ สโมธาเนสิ ฯ สจฺจปริโยสาเน อุกฺกณฺฐิตภิกฺขุ โสตาปตฺติผเล
ปติฏฺฐหิ ฯ ตทา ฉ ภาตโร อญฺญตรา เถรา อเหสุํ ฯ ภริยา
จิญฺจมานวิกา, โกณฺโฑ เทวทตฺโต, โคธราชา อานนฺโท, ปทุมราชา
ปน อหเมวาติ ฯ
                   จุลฺลปทุมชาตกํ ตติยํ ฯ
@เชิงอรรถ: ๑ ทณฺฑาโรปนวเสนาติปิ ฯ    ๒ นิชฺชีวํ มตสทิสนฺติปิ ฯ


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๗ หน้าที่ ๑๖๐.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=37&page=160&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=37&A=3163&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=37&A=3163&modeTY=2&pagebreak=1#p160