อรรถกถาเล่มที่ ๓๗ ภาษาบาลี อักษรไทย
ชา.อ.๓ ทุกนิปาตวณฺณนา
หน้าที่ ๒๒๒.

ปุคฺคลํ นิยฺยโม โยโค จิณฺณจรณํ น ตายติ น รกฺขตีติ ฯ
    อถสฺส วจนํ สุตฺวา พฺราหฺมโณ ทุติยํ คาถมาห
         ทฺวยํ ยาจนโก ตาต   โสมทตฺต นิคจฺฉติ
         อลาภํ ธนลาภํ วา,   เอวํธมฺมา หิ ยาจนาติ ฯ
     ตตฺถ เอวํธมฺมา หิ ยาจนาติ ยาจนา หิ เอวํสภาวาติ ฯ
     สตฺถา น ภิกฺขเว โลฬุทายี อิทาเนว สารชฺชพหุโล ปุพฺเพปิ
สารชฺชพหุโลติ อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ฯ ตทา
โสมทตฺตสฺส ปิตา โลฬุทายี อโหสิ, โสมทตฺโต ปน อหเมวาติ ฯ
                   โสมทตฺตชาตกํ ปฐมํ ฯ
                       --------
                    ๒ อุจฺฉิฏฺฐภตฺตชาตกํ
     อญฺโญ อุปริโม วณฺโณติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต
ปุราณทุติยิกปโลภนํ อารพฺภ กเถสิ ฯ
     โส หิ ภิกฺขุ สตฺถารา สจฺจํ กิร ตฺวํ ภิกฺขุ อุกฺกณฺฐิโตติ
ปุฏฺโฐ สจฺจนฺติ วตฺวา โก ตํ อุกฺกณฺฐาเปสีติ วุตฺเต ปุราณทุติยิกาติ
อาห ฯ อถ นํ สตฺถา ภิกฺขุ อยนฺเต อิตฺถี อนตฺถการิกา ปุพฺเพปิ
อตฺตโน ชารสฺส อุจฺฉิฏฺฐกํ โภเชสีติ วตฺวา อตีตํ อาหริ ฯ
     อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต
เอกสฺมึ ภิกฺขํ จริตฺวา ชีวิตกปฺปเก กปเณ นฏกกุเล นิพฺพตฺเตตฺวา
วยปฺปตฺโต ทุคฺคโต ทุรูปโก หุตฺวา ภิกฺขํ จริตฺวา ชีวิตํ กปฺเปสิ ฯ


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๗ หน้าที่ ๒๒๒.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=37&page=222&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=37&A=4373&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=37&A=4373&modeTY=2&pagebreak=1#p222