อรรถกถาเล่มที่ ๓๗ ภาษาบาลี อักษรไทย
ชา.อ.๓ ทุกนิปาตวณฺณนา
หน้าที่ ๒๔๗.

ตตฺถาติ เตสุ ทฺวีสุ ฆรสามิเกสุ เอโกติ มาตุคามํ สนฺธาย วทติ
ตตฺถ ฯ เวณิกโตติ กตเวณิ นานปฺปกาเรน สณฺฐาปิตเกสกลาโปติ
อตฺโถ ฯ อโถ องฺกิตกณฺณโกติ อถ เสฺวว วิทฺธกณฺโณ ฉิทฺทกณฺโณติ
ลมฺพกณฺณตํ สนฺธายาห ฯ กีโต ธเนน พหุนาติ โส ปเนส
อมสฺสุโก ลมฺพตฺถโน เวณิกโต องฺกิตกณฺโณ มาตาปิตูนํ พหุธนํ
ทตฺวา กีโต มณฺฑิตฺวา ปสาเธตฺวา ยานํ อาโรเปตฺวา คเหตฺวา
มหนฺเตน ปริวาเรน ฆรํ อานีโต ฯ โส ตํ วิตุทเต ชนนฺติ โส
คหปติ อาคตกาลโต ปฏฺฐาย ตสฺมึ เคเห ทาสกมฺมกราทิเคหชนํ
อเร ทุฏฺฐทาส ทุฏฺฐทาสิ อิทํ กโรสิ อิทํ น กโรสีติ มุขสตฺตีหิ
วิตุทติ สามิโก วิย หุตฺวา มหาชนํ วิจาเรสิ ฯ เอวํ ตาว
มนุสฺสโลกํ อติวิย อยุตฺตนฺติ มนุสฺสโลกํ ครหติ ฯ
     ตํ สุตฺวา สพฺเพ วานรา มา กเถถ, อโสตพฺพยุตฺตกํ อสฺสุมฺหาติ
อุโภหิ หตฺเถหิ กณฺเณ ทฬฺหํ ปิทหึสุ ฯ อิมสฺมึ ฐาเน อมฺเหหิ
อิทํ อยุตฺตํ สุตนฺติ ตํ ฐานมฺปิ ครหิตฺวา อญฺญตฺถ อคมํสุ ฯ
โส ปิฏฺฐิปาสาโณ ครหิตปิฏฺฐิปาสาโณ เยว กิร นาม ชาโต ฯ
     สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา สจฺจานิ ปกาเสตฺวา ชาตกํ
สโมธาเนสิ ฯ สจฺจปริโยสาเน โส ภิกฺขุ โสตาปตฺติผเล ปติฏฺฐหิ ฯ
ตทา วานรคณา พุทฺธปริสา อเหสุํ, วานรินฺโท ปน อหเมวาติ ฯ
                    ครหิตชาตกํ นวมํ ฯ
                       --------


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๗ หน้าที่ ๒๔๗.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=37&page=247&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=37&A=4883&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=37&A=4883&modeTY=2&pagebreak=1#p247