อรรถกถาเล่มที่ ๓๗ ภาษาบาลี อักษรไทย
ชา.อ.๓ ทุกนิปาตวณฺณนา
หน้าที่ ๗๐.

     สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ฯ
ตทา สปฺโป จ นกุโล จ อิเม เทฺว มหามตฺตา อเหสุํ,
ตาปโส ปน อหเมวาติ ฯ
                    นกุลชาตกํ ปญฺจมํ ฯ
                      -----------
                     ๖ อุปสาฬฺหชาตกํ
     อุปสาฬฺหกนามานนฺติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต เอกํ
อุปสาฬฺหกํ นาม สุสานสุทฺธิกํ พฺราหฺมณํ อารพฺภ กเถสิ ฯ
     โส กิร อฑฺโฒ อโหสิ มหทฺธโน ทิฏฺฐิคติกตฺตา ปน
ธูรวิหาเร วสนฺตานมฺปิ พุทฺธานํ สงฺคหํ นาม น อกาสิ ฯ ปุตฺโต
ปนสฺส ปณฺฑิโต อโหสิ ญาณสมฺปนฺโน ฯ โส มหลฺลกกาเล
ปุตฺตํ อาห มา โข มํ ตาต อญฺญสฺส วสลสฺส ฌาปิตสุสาเน
ฌาเปหิ, เอกสฺมึ ปน อนุจฺฉิฏฺฐสุสาเน เยว มํ ฌาเปยฺยาสีติ ฯ
ตาต อหํ ตุมฺหากํ ฌาเปตพฺพยุตฺตกํ ฐานํ น ชานามิ, สาธุ วต
มํ อาทาย คนฺตฺวา อิมสฺมึ ฐาเน มํ ฌาเปยฺยาสีติ ตุมฺเห ว
อาจิกฺขถาติ ฯ พฺราหฺมโณ สาธุ ตาตาติ ตํ อาทาย นครา
นิกฺขมิตฺวา คิชฺฌกูฏมตฺถกํ อภิรูหิตฺวา ตาต อิทํ อญฺญสฺส วสลสฺส
น ฌาปิตฏฺฐานํ, เอตฺถ มํ ฌาเปยฺยาสีติ วตฺวา ปุตฺเตน สทฺธึ
ปพฺพตา โอตริตุํ อารภิ ฯ สตฺถา ปน ตํ ทิวสํ ปจฺจูสกาเล
โพธเนยฺยพนฺธเว โอโลเกนฺโต เตสํ ปิตาปุตฺตานํ โสตาปตฺติมคฺคสฺส


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๗ หน้าที่ ๗๐.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=37&page=70&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=37&A=1389&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=37&A=1389&modeTY=2&pagebreak=1#p70