อรรถกถาเล่มที่ ๓๗ ภาษาบาลี อักษรไทย
ชา.อ.๓ ทุกนิปาตวณฺณนา
หน้าที่ ๒๙๘.

     ตตฺถ อุทพฺพเหติ อาวเหยฺย ฯ ฆมฺมาภิตตฺตา ตลสาว
ปีฬิตาติ ฆมฺเมน อภิตตฺตา ปาทตเลน ปฏิปีฬิตา ฯ ตสฺเสวาติ
เยน ตา ปาทสุขตฺถาย กีณิตฺวา ปาเทสุ ปฏิมุกฺกา ทุกฺกฏุปาหนา
ตสฺเสว ขาทเรติ วณํ กโรนฺติ ปาเท ขาทนฺติ ฯ ทุกฺกุลิโนติ
ทุชฺชาติโก อกุลปุตฺโต ฯ อนริโยติ หิโรตฺตปฺปวชฺชิโต อสปฺปุริโส ฯ
ตุมฺหาก วิชฺชญฺจ สุตญฺจมาทิยาติ เอตฺถ ตํ ตํ นมตีติ ๑- ฯ ตุมฺหากนฺติ
วตฺตพฺเพ ตุมฺหากาติ วุตฺตํ, ตุมฺหากํ ตํ ตํ สิปฺปํ อาเสวติ ปริวตฺเตตีติ
อตฺโถ ฯ อาจริยสฺเสตํ นามํ ฯ ตสฺมา ตุมฺหากาติ คาถาพนฺธนสุขตฺถํ
วณฺณสฺส รสฺสภาโว กโต ฯ วิชฺชนฺติ อฏฺฐารสสุ วิชฺชฏฺฐาเนสุ
ยํ กิญฺจิ ฯ สุตนฺติ ยํ กิญฺจิ สุตํ ปริยตฺตึ ฯ อาทิยาติ อาทิยิตฺวา ฯ
ตเมว โส ตตฺถ สุเตน ขาทตีติ ตเมวาติ อตฺตานเมว ฯ โสติ
โย ทุกฺกุลิโน อนริโย อาจริยมฺหา วิชฺชญฺจ สุตญฺจ อาทิยติ,
โส ตตฺถ สุเตน ขาทติ, ตสฺส สนฺติเก สุเตน โส อตฺตานเมว
ขาทตีติ อตฺโถ ฯ อฏฺฐกถายํ ปน เตเนว โส ตตฺถ สุเตน
ขาทตีติปิ ปาโฐ ฯ ตสฺสาปิ โส เตน ตตฺถ สุเตน อตฺตานเมว
ขาทตีติ อยเมว อตฺโถ ฯ อนริโย วุจฺจตุปาหนุปโมติ อิติ
อนริโย อุปาหนุปโม ทุกฺกฏุปาหนูปโมติ วุจฺจติ ฯ ยถา หิ
ทุกฺกฏุปาหนา ปุริสํ ขาทติ, เอวเมว สุเตน ขาทนฺโต อตฺตานํ
ขาทติ ฯ อถ วา ปาทานํ ทุกฺขา ทุปาหนุปมา, ตสฺส อุปาหนาย
ขาติตปาทสฺเสตํ นามํ ฯ ตสฺมา โย อตฺตานํ สุเตน ขาทติ โส
@เชิงอรรถ: ๑ มนตีติปิ ฯ


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๗ หน้าที่ ๒๙๘.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=37&page=298&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=37&A=5897&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=37&A=5897&modeTY=2&pagebreak=1#p298