อรรถกถาเล่มที่ ๓๗ ภาษาบาลี อักษรไทย
ชา.อ.๓ ทุกนิปาตวณฺณนา
หน้าที่ ๓๕๑.

                     ๗ ปาทญฺชลิชาตกํ
     อทฺธา ปาทญฺชลี สพฺเพติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต
โลฬุทายิตฺเถรํ ๑- อารพฺภ กเถสิ ฯ
     เอกสฺมึ ทิวเส เทฺว มหาสาวกา ปญฺหํ วินิจฺฉินนฺติ ฯ ภิกฺขู
ปญฺหํ สุณนฺตา เถเร ปสํสนฺติ ฯ โลฬุทายิตฺเถโร ปริสนฺตเร นิสินฺโน
เอเต อมฺเหหิ สมํ กึ ชานนฺตีติ โอฏฺฐํ ภญฺชิ ฯ ตํ ทิสฺวา เถรา
อุฏฺฐายาสนา ปกฺกมึสุ ฯ ปริสา ภิชฺชิ ฯ ธมฺมสภายํ ภิกฺขู กถํ
สมุฏฺฐาเปสุํ อาวุโส โลฬุทายี เทฺว อคฺคสาวเก ครหิตฺวา โอฏฺฐํ
ภญฺชตีติ ฯ สตฺถา น ภิกฺขเว อิทาเนว ปุพฺเพปิ โลฬุทายี ฐเปตฺวา
โอฏฺฐภญฺชนํ ตโต อุตฺตรึ อญฺญํ น ชานาตีติ วตฺวา อตีตํ อาหริ ฯ
     อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต
ตสฺส อตฺถธมฺมานุสาสโก อมจฺโจ อโหสิ ฯ รญฺโญ ปน ปาทญฺชลี
นาม ปุตฺโต โลโล ๒- ทนฺธปริสกฺกโน อโหสิ ฯ อปรภาเค ราชา
กาลมกาสิ ฯ อมจฺจา รญฺโญ มตกิจฺจานิ กตฺวา ตํ รชฺเช
อภิสิญฺจิสฺสามาติ มนฺตยมานา ราชปุตฺตํ ปาทญฺชลินฺติ ๓- อาหํสุ ฯ
โพธิสตฺโต ปน อยํ กุมาโร โลโล ทนฺธปริสกฺกโน, ปริคฺคหิตฺวา
นํ อภิสิญฺจิสฺสามาติ อาห ฯ อมจฺจา วินิจฺฉยํ สชฺเชตฺวา กุมารํ
สมีเป นิสีทาเปตฺวา อฏฺฏํ วินิจฺฉินนฺตา น สมฺมา วินิจฺฉินึสุ ฯ
เต อสฺสามิกํ สามิกํ กตฺวา กุมารํ ปุจฺฉึสุ  กีทิสํ กุมาร สุฏฺฐุ
@เชิงอรรถ: ๑ ลาฬุ...อิติปิ ฯ ป ฯ  ๒ ลาโลติปิ ฯ ป ฯ  ๓ ปาทญฺชลิกนฺติปิ ฯ


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓๗ หน้าที่ ๓๕๑.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=37&page=351&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=37&A=6941&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=37&A=6941&modeTY=2&pagebreak=1#p351