![]() |
|||
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ | |||
อรรถกถาเล่มที่ ๔๕ ภาษาบาลี อักษรไทย นิทฺ.อ.๑ (สทฺธมฺมปชฺ.) หน้าที่ ๓๖๖.
สยํ ปมายาติ อตฺตนา มินิตฺวา. ปมินิตฺวาติ ปมาณํ กตฺวา. "ปจินิตฺวา"ติปิ ๑-
ปาโฐ, ตํ น สุนฺทรํ. อุทฺธํ วาเทน สทฺธินฺติ อตฺตโน อุปริ กเถนฺเตน สห.
เทสนาปริโยสาเน ปุราเภทสุตฺเต ๒- วุตฺตสทิโส เอวาภิสมโย อโหสีติ.
สทฺธมฺมปชฺโชติกาย มหานิทฺเทสฏฺฐกถาย
จูฬวิยูหสุตฺตนิทฺเทสวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
-----------------
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. ปวิเนตฺวาติปิ ๒ ขุ.มหา. ๒๙/๒๕๑ (สฺยา)
เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๔๕ หน้าที่ ๓๖๖.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=45&page=366&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=45&A=8470&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=45&A=8470&modeTY=2&pagebreak=1#p366
จบการแสดงผล หน้าที่ ๓๖๖.
บันทึก ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]