อรรถกถาเล่มที่ ๔๖ ภาษาบาลี อักษรไทย
นิทฺ.อ.๒ (สทฺธมฺมปชฺ.)
หน้าที่ ๓๕.

                 ๙. โตเทยฺยมาณวสุตฺตนิทฺเทสวณฺณนา
      [๕๗] นวเม โตเทยฺยสุตฺเต:- วิโมกฺโข ตสฺส กีทิโสติ ตสฺส กีทิโส
วิโมกฺโข อิจฺฉิตพฺโพติ ปุจฺฉติ.
      [๕๘] อิทานิสฺส อญฺญวิโมกฺขาภาวํ ทสฺเสนฺโต ภควา ทุติยํ คาถมาห.
ตตฺถ วิโมกฺโข ตสฺส นาปโรติ ตสฺสญฺโญ วิโมกฺโข นตฺถิ.
      [๕๙] เอวํ "ตณฺหกฺขโย เอว วิโมกฺโข"ติ วุตฺเตปิ ตมตฺถํ อสลฺลกฺเขนฺโต
"นิราสโส โส อุท อาสสาโน"ติ ปุน ปุจฺฉติ. ตตฺถ อุท ปญฺญกปฺปีติ
อุทาหุ สมาปตฺติญาณาทินา ญาเณน ตณฺหากปฺปํ วา ทิฏฺฐิกปฺปํ วา กปฺปยติ.
      [๖๐] อถสฺส ภควา ตํ อาจิกฺขนฺโต จตุตฺถํ คาถมาห. ตตฺถ กามภเวติ
กาเม จ ภเว จ.
      รูเป นาสึสตีติ จตุสมุฏฺฐานิเก รูปารมฺมเณ ฉนฺทราควเสน น ปตฺเถติ.
สทฺทาทีสุปิ เอเสว นโย. ปลิโพธฏฺเฐน ราโค เอว กิญฺจนํ ราคกิญฺจนํ
มทนฏฺเฐน วา. โทสกิญฺจนาทีสุปิ เอเสว นโย. เสสํ สพฺพตฺถ ปากฏเมว.
      เอวํ ภควา อิทมฺปิ สุตฺตํ อรหตฺตนิกูเฏเนว เทเสสิ. เทสนาปริโยสาเน
จ ปุพฺพสทิโส เอว ธมฺมาภิสมโย อโหสีติ.
                  สทฺธมฺมปฺปชฺโชติกาย จูฬนิทฺเทสฏฺฐกถาย
                 โตเทยฺยมาณวสุตฺตนิทฺเทสวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
                              นวมํ.
                         ---------------
                    ๑๐. กปฺปมาณวสุตฺตนิทฺเทสวณฺณนา
      [๖๑] ทสเม กปฺปสุตฺตนิทฺเทเส:- มชฺเฌ สรสฺมินฺติ ปุริมปจฺฉิม-
โกฏิปญฺญาณาภาวโต มชฺฌภูเต สํสาเรติ วุตฺตํ โหติ. ติฏฺฐตนฺติ ติฏฺฐมานานํ.
ยถายิทํ นาปรํ สิยาติ ยถา อิทํ ทุกฺขํ ปุน น ภเวยฺย.


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๔๖ หน้าที่ ๓๕.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=46&page=35&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=46&A=860&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=46&A=860&modeTY=2&pagebreak=1#p35