อรรถกถาเล่มที่ ๕๐ ภาษาบาลี อักษรไทย
อป.อ.๒ (วิสุทฺธ.๒)
หน้าที่ ๒๒๖.

                  ๑๙๕. ๓. ขณฺฑผุลฺลิยตฺเถราปทานวณฺณนา
     ตติยตฺเถรสฺส อปทาเน ขณฺฑผุลฺลิยตฺเถโรติ เอตฺถ ขณฺฑนฺติ กฏฺฐานํ
ชิณฺณตฺตา ฉินฺนภินฺนฏฺฐานํ, ผุลฺลนฺติ กฏฺฐานํ ชิณฺณฏฺฐาเน กณฺณกิต-
มหิจฺฉตฺตกาทิปุปฺผนํ, ขณฺฑญฺจ ผุลฺลญฺจ ขณฺฑผุลฺลานิ, ขณฺฑผุลฺลานํ
ปฏิสงฺขรณํ ๑- ปุนปฺปุนํ ถิรกรณนฺติ ขณฺฑผุลฺลปฏิสงฺขรณํ. อิมสฺส ปน เถรสฺส
สมฺภารปูรณกาเล ผุสฺสสฺส ภควโต เจติเย ฉินฺนภินฺนฏฺฐาเน สุธาปิณฺฑํ มกฺเขตฺวา
ถิรกรณํ ขณฺฑผุลฺลปฏิสงฺขรณํ นาม. ตสฺมา โส ขณฺฑผุลฺลิโย เถโรติ ปากโฏ
อโหสิ. ตติยํ.
                  ขณฺฑผุลฺลิยตฺเถราปทานวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
     [๑๗] จตุตฺถตฺเถรสฺสาปทาเน รญฺโญ ปฏฺฐจโร ๒- อหนฺติ รญฺโญ ปริจารโก
กมฺมการโก อโหสินฺติ อตฺโถ.
     [๑๙] ชลชุตฺตมนามิโนติ ชเล อุทเก ชาตํ ชลชํ, กึ ตํ ปทุมํ, ปทุเมน
สมานนามตฺตา ปทุมุตฺตรสฺส ภควโตติ อตฺโถ. อุตฺตมปทุมนามสฺส ภควโตติ วา
อตฺโถ. จตุตฺถํ.
     ปญฺจมํ อุตฺตานตฺถเมว.
                  ๑๙๘. ๖. กิสลยปูชกตฺเถราปทานวณฺณนา
     [๒๘] ฉฏฺเฐ นคเร ทฺวารวติยาติ มหาทฺวารวาตปานกวาฏผลกาหิ
วติปาการฏฺฏาลโคปุรกทฺทโมทกปริขาหิ ๓- จ สมฺปนฺนํ นครนฺติ ทฺวารวตีนครํ,
ทฺวารํ วติญฺจ ปธานํ กตฺวา นครสฺส อุปลกฺขิตตฺตา "ทฺวารวตี นครนฺ"ติ
โวหรนฺตีติ นคเร ทฺวารวติยาติ วุตฺตํ. มาลาวจฺโฉ ปุปฺผาราโม มม อโหสีติ
อตฺโถ.
@เชิงอรรถ: ๑ ปฏิสงฺขรณํ นาม (สพฺพตฺถ).
@๒ ฉ.ม. พทฺธจโร.     ๓ สี. ปาการคฺคล....


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๕๐ หน้าที่ ๒๒๖.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=50&page=226&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=50&A=4851&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=50&A=4851&modeTY=2&pagebreak=1#p226