อรรถกถาเล่มที่ ๕๐ หน้าที่ ๒๘๙.

ปรินิพฺพุโต, ตุเมฺห ปน ปญฺจชนา เทวโลเก นิพฺพตฺตา. สฺวาหํ ทานิ ตํ อิมสฺมึ ฐาเน กุหนกมฺเมน ชีวิกํ กปฺเปนฺตํ ทิสฺวา ทมิตุํ อาคโต"ติ วตฺวา อิทํ การณํ อาห "เนว โข ตฺวํ พาหิย อรหา นาปิ อรหตฺตมคฺคํ วา สมาปนฺโน, สาปิ เต ปฏิปทา นตฺถิ, ยาย ตฺวํ อรหา วา อสฺส อรหตฺตมคฺคํ วา สมาปนฺโน"ติ. อถสฺส สตฺถุ อุปฺปนฺนภาวํ สาวตฺถิยํ วสนภาวญฺจ อาจิกฺขิตฺวา "สตฺถุ สนฺติกํ คจฺฉา"ติ ตํ อุยฺโยเชตฺวา พฺรหฺมโลกเมว อคมาสิ. พาหิโย ปน อากาเส ฐตฺวา กเถนฺตํ มหาพฺรหฺมานํ โอโลเกตฺวา จินฺเตสิ "อโห ภาริยํ กมฺมํ มยา กตํ, อนรหํ อรหา อหนฺติ จินฺเตสึ, อยญฺจ มํ `น ตฺวํ อรหา, นาปิ อรหตฺตมคฺคํ วา สมาปนฺนาสี'ติ วทติ, อตฺถิ นุ โข โลเก อญฺโญ อรหา"ติ. อถ นํ ปุจฺฉิ "อถ เก จรหิ สเทวเก โลเก อรหนฺโต วา อรหตฺตมคฺคํ วา สมาปนฺนา"ติ. อถสฺส เทวตา อาจิกฺขิ "อตฺถิ พาหิย อุตฺตเรสุ ชนปเทสุ สาวตฺถิ นาม นครํ, ตตฺถ โส ภควา เอตรหิ วิหรติ อรหํ สมฺมาสมฺพุทฺโธ. โส หิ พาหิย ภควา อรหา เจว อรหตฺตาย จ ธมฺมํ เทเสสี"ติ. พาหิโย รตฺติภาเค เทวตา กถํ สุตฺวา สํวิคฺคมานโส ตงฺขณํเยว สุปฺปารกา นิกฺขมิตฺวา เอกรตฺติวาเสน ^๑- สาวตฺถึ อคมาสิ, คจฺฉนฺโต จ ปน เทวตานุภาเวน พุทฺธานุภาเวน จ วีสโยชนสติกํ มคฺคํ อติกฺกมิตฺวา สาวตฺถึ อนุปฺปตฺโต, ตสฺมึ ขเณ สตฺถา สาวตฺถิยํ ปิณฺฑาย ปวิฏฺโฐ โหติ. โส เชตวนํ ปวิสิตฺวา อพฺโภกาเส จงฺกมนฺเต สมฺพหุเล ภิกฺขู ปุจฺฉิ "กุหึ เอตรหิ สตฺถา"ติ. ภิกฺขู "สาวตฺถิยํ ปิณฺฑาย ปวิฏฺโฐ"ติ วตฺวา "ตฺวํ ปน กุโต อาคโตสี"ติ ปุจฺฉึสุ. สุปฺปารกา อาคโตมฺหีติ. กทา นิกฺขนฺโตสีติ, หิยฺโย สายนฺหสมเย นิกฺขนฺโตมฺหีติ. "ทูรโตปิ อาคโต, นิสีท ตาว ปาเท โธวิตฺวา เตเลน มกฺเขตฺวา โถกํ วิสฺสมาหิ, @เชิงอรรถ: ^๑ ม. นิกฺขมิตฺวา สพฺพตฺถ เอกรตฺติวาเสน.

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๕๐ หน้าที่ ๒๘๙. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=50&page=289&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=50&A=6198&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=50&A=6198&modeTY=2&pagebreak=1#p289