อรรถกถาเล่มที่ ๕๑ ภาษาบาลี อักษรไทย
พุทฺธ.อ. (มธุรตฺถ.)
หน้าที่ ๒๗.

ตตฺเถว วสฺสํ อุปคนฺตฺวา ปุนทิวเส วปฺปตฺเถรํ โสตาปตฺติผเล ปติฏฺฐาเปสิ.
เอเตเนว อุปาเยน สพฺเพ เต โสตาปตฺติผเล ปติฏฺฐาเปตฺวา ปุน ปญฺจมิยํ
ปกฺขสฺส ปญฺจปิ เต เถเร สนฺนิปาเตตฺวา อนตฺตลกฺขณสุตฺตนฺตํ ๑- เทเสสิ.
เทสนาปริโยสาเน ปญฺจปิ เถรา อรหตฺเต ปติฏฺฐหึสุ.
     อถ สตฺถา ตตฺเถว ยสสฺส กุลปุตฺตสฺส อุปนิสฺสยํ ทิสฺวา เคหํ ปหาย
นิกฺขนฺตํ ทิสฺวา "เอหิ ยสา"ติ ๒- ปกฺโกสิตฺวา ตสฺมิญฺเญว รตฺติภาเค
โสตาปตฺติผเล ปติฏฺฐาเปตฺวา ปุนทิวเส อรหตฺเต จ ปติฏฺฐาเปตฺวา อปเรปิ ตสฺส
สหายเก จตุปณฺณาสชเน เอหิภิกฺขุปพฺพชฺชาย ปพฺพาเชตฺวา อรหตฺเต
ปติฏฺฐาเปสิ. เอวํ โลเก เอกสฏฺฐิยา อรหนฺเตสุ ชาเตสุ สตฺถา วุฏฺฐวสฺโส
ปวาเรตฺวา ภิกฺขู อามนฺเตตฺวา เอตทโวจ:-
        "ปรตฺถํ จตฺตโน อตฺถํ       กโรนฺตา ปฐวึ อิมํ
         พฺยาหรนฺตา มนุสฺสานํ      ธมฺมํ จรถ ภิกฺขโว.
         วิหรถ วิวิตฺเตสุ          ปพฺพเตสุ วเนสุ จ
         ปกาสยนฺตา สทฺธมฺมํ       โลกสฺส สตตํ มม.
         กโรนฺตา ธมฺมทูเตยฺยํ      วิขฺยาปยถ ภิกฺขโว
         สนฺติ อตฺถาย สตฺตานํ      สุพฺพตา วจนํ มม.
         สพฺพํ ปิทหถ ทฺวารํ        อปายานมนาสวา
         สคฺคโมกฺขสฺส มคฺคสฺส      ทฺวารํ วิวรถาสมา.
         เทสนาปฏิปตฺตีหิ          กรุณาธิคุณาลยา
         พุทฺธึ สทฺธญฺจ โลกสฺส      อภิวฑฺเฒถ สพฺพโส.
         คิหีนมุปกโรนฺตานํ         นิจฺจมามิสทานโต
         กโรถ ธมฺมทาเนน        เตสํ ปจฺจูปการกํ.
@เชิงอรรถ: ๑ วิ.มหา. ๔/๒๐/๑๗, สํ.ข. ๑๗/๕๙/๕๕    ๒ วิ.มหา. ๔/๒๖/๒๑


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๕๑ หน้าที่ ๒๗.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=51&page=27&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=51&A=583&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=51&A=583&modeTY=2&pagebreak=1#p27