อรรถกถาเล่มที่ ๕๒ ภาษาบาลี อักษรไทย
จริยา.อ. (ปรมตฺถที.)
หน้าที่ ๑๒๓.

ธาตีนํ หตฺถคตสฺส ปุน อคฺคเหตุกามตา, อฏฺฐวสฺสิกกาเล หทยมํสาทิกสฺส
อตฺตโน สรีราวยวสฺส ทาตุกามตาติ เอวมาทิกา สตฺตกฺขตฺตุํ
มหาปฐวิกมฺปนาทิอเนกจฺฉริยปาตุภาวเหตุภูตา อิธ มหาปุริสสฺส คุณานุภาวา
วิภาเวตพฺพา. เตเนตํ วุจฺจติ:-
             "เอวํ อจฺฉริยา เหเต     อพฺภุตา จ มเหสิโน ฯเปฯ
             เตสุ จิตฺตปฺปสาโทปิ       ทุกฺขโต ปริโมจเย
             ปเควานุกิริยา เตสํ       ธมฺมสฺส อนุธมฺมโต"ติ.
                     เวสฺสนฺตรจริยาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
                        ----------------
                       ๑๐. สสปณฺฑิตจริยาวณฺณนา
       [๑๒๕] ปุนาปรํ ยทา โหมิ        สสโก ปวนจาริโก
             ติณปณฺณสากผลภกฺโข       ปรเหฐนวิวชฺชิโต.
       [๑๒๖] มกฺกโฏ จ สิงฺคาโล จ     สุตฺตโปโต จหํ ตทา
             วสาม เอกสมคฺคา        สายํ ปาโต จ ทิสฺสเร.
       [๑๒๗] อหนฺเต อนุสาสามิ        กิริเย กลฺยาณปาปเก
             ปาปานิ ปริวชฺเชถ        กลฺยาเณ อภินิวิสฺสถาติ. ๑-
     #[๑๒๕-๖]  ทสเม ยทา โหมิ, สสโกติ อหํ สาริปุตฺต โพธิปริเยสนํ จรมาโน
ยทา สสปณฺฑิโต โหมิ. โพธิสตฺตา หิ กมฺมวสิปฺปตฺตาปิ ตาทิสานํ ติรจฺฉานานํ
อนุคฺคหณตฺถํ ติรจฺฉานโยนิยํ นิพฺพตฺตนฺติ. ปวนจาริโกติ มหาวนจารี. ทพฺพาทิติณานิ
รุกฺขคจฺเฉสุ ปณฺณานิ ยํ กิญฺจิ สากํ รุกฺขโต ปติตผลานิ จ ภกฺโข เอตสฺสาติ
ติณปณฺณสากผลภกฺโข.
@เชิงอรรถ: ๑ ขุ.จริยา. ๓๓/๑๒๕-๒๗/๕๙๗


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๕๒ หน้าที่ ๑๒๓.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=52&page=123&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=52&A=2695&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=52&A=2695&modeTY=2&pagebreak=1#p123