อรรถกถาเล่มที่ ๕๒ ภาษาบาลี อักษรไทย
จริยา.อ. (ปรมตฺถที.)
หน้าที่ ๕๖.

ทูรโต วิกฺขมฺเภตฺวา ตถารูเป มหาทาเน ปวตฺเตนฺตสฺเสว จตุราสีติ วสฺสสหสฺสานิ
สมาปตฺตีหิ วีตินาเมตฺวา อนิจฺจตาทิปฏิสํยุตฺตํ ธมฺมกถํ กตฺวาปิ วิปสฺสนาย
อนุสฺสุกฺกนํ สพฺพตฺถ อนิสฺสงฺคตาติ เอวมาทโย คุณานุภาวา นิทฺธาเรตพฺพาติ.
                    มหาสุทสฺสนจริยาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
                         --------------
                      ๕. มหาโควินฺทจริยาวณฺณนา
      [๓๗]  "ปุนาปรํ ยทา โหมิ      สตฺตราชปุโรหิโต
            ปูชิโต นรเทเวหิ        มหาโควินฺทพฺราหฺมโณ.
      [๓๘]  ตทาหํ สตฺตรชฺเชสุ       ยํ เม อาสิ อุปายนํ
            เตน เทมิ มหาทานํ      อกฺโขภํ สาครูปมํ.
      [๓๙]  น เม เทสฺสํ ธนธญฺญํ     นปิ นตฺถิ นิจโย มยิ
            สพฺพญฺญุตํ ปิยํ มยฺหํ       ตสฺมา เทมิ วรํ ธนนฺ"ติ. ๑-
        ปญฺจเม สตฺตราชปุโรหิโตติ สตฺตภูอาทีนํ ๒-  สตฺตนฺนํ ราชูนํ
สพฺพกิจฺจานุสาสกปุโรหิโต. ปูชิโต นรเทเวหีติ เตหิ เอว อญฺเญหิ จ ชมฺพุทีเป
สพฺเพเหว ขตฺติเยหิ จตุปจฺจยปูชาย สกฺการสมฺมาเนน จ ปูชิโต.
มหาโควินฺทพฺราหฺมโณติ มหานุภาวตาย โควินฺทสฺสาภิเสเกน อภิสิตฺตตาย จ
"มหาโควินฺโท"ติ สงฺขํ คโต พฺราหฺมโณ, อภิสิตฺตกาลโต ปฏฺฐาย หิ โพธิสตฺตสฺส อยํ
สมญฺญา ชาตา. นาเมน ปน โชติปาโล นาม. ตสฺส กิร ชาตทิวเส สพฺพาวุธานิ โชตึสุ.
ราชาปิ ปจฺจูสสมเย อตฺตโน มงฺคลาวุธํ ปชฺชลิตํ ทิสฺวา ภีโต อตฺตโน ปุโรหิตํ
โพธิสตฺตสฺส ปิตรํ
@เชิงอรรถ: ๑ ขุ. จริยา. ๓๓/๕๔๖-๗  ๒ ก. สตฺตภูตาทีนํ


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๕๒ หน้าที่ ๕๖.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=52&page=56&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=52&A=1193&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=52&A=1193&modeTY=2&pagebreak=1#p56