อรรถกถาเล่มที่ ๕๕ หน้าที่ ๑๙๒.

อนิมิตฺตาปณิหิเตสุปิ เอเสว นโย. สตฺตนิมิตฺตาภาวโต หิ ขนฺธา อนิมิตฺตา, สงฺขารนิมิตฺตาภาวโต นิพฺพานํ. เอกธมฺมสฺมิมฺปิ อาโรเปตฺวา ฐเปตพฺพสงฺขาเตน จ ปณิหิตพฺพฏฺเฐน ^๑- ปณิธีติ สงฺขคเตน ^๒- สตฺตปณิธินา ^๓- อปฺปณิหิตา ขนฺธา, ตณฺหาปณิธินา วา ตณฺหาย วา อารมฺมณภูเตน สพฺพสงฺขารปณิธินา อปฺปณิหิตํ นิพฺพานํ. ตสฺมา อิธาปิ ปฏิกฺเขโป จ ปฏิญฺญา จ ปุริมนเยเนว เวทิตพฺพา. [๓๕๘] ตโต "ยถา สติปฏฺฐานาทโย โลกุตฺตรธมฺมา อริยา เจว สุญฺญตาทิอารมฺมณา จ, กินฺเต เอวํ ฐานาฐานญาณนฺ"ติ อนุโลมปฏิโลมปุจฺฉา โหนฺติ. ตตฺถ สพฺพาปิ ปฏิญฺญา สพฺเพ จ ปฏิกฺเขปา ปรวาทิสฺเสว. อิมินาว อุปาเยน เสสญาเณสุปิ ปุจฺฉาวิสฺสชฺชนํ เวทิตพฺพํ. ปาลิยมฺปน เสสานิ สงฺขิปิตฺวา อวสาเน จุตูปปาตญาณเมว วิภตฺตํ. ตโต ปรํ สกสมเยปิ "อริยนฺ"ติ สิทฺเธน อาสวานํ ขยญาเณน สทฺธึ สํสนฺเทตฺวา เสสญาณานํ อนุโลมโต จ ปฏิโลมโต จ อริยภาวปุจฺฉา โหนฺติ. ตา สพฺพา ปรวาทิสฺส, ปฏิญฺญา จ ปฏิกฺเขโป จ สกวาทิสฺส. เต อุตฺตานตฺถาเยว. ปาลิยํ ปเนตฺถ ปฐมนเยเนว ^๔- ทสฺเสตฺวา สตฺต ญาณานิ สงฺขิตฺตานีติ. อริยนฺติกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา. ------------- ๓. วิมุตฺติกถาวณฺณนา [๓๖๓] อิทานิ วิมุตฺติกถา นาม โหติ. ตตฺถ เยสํ "วีตราคจิตฺตานํ วิมุตฺติปฺปโยชนํ นาม นตฺถิ. ยถา ปน มลีนํ วตฺถํ โธวิยมานํ มลา วิมุจฺจติ, เอวํ สราคํ จิตฺตํ ราคโต วิมุจฺจตี"ติ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ เอตรหิ อนฺธกานํ, @เชิงอรรถ: ^๑ ฉ.ม. ปณิทหิตพฺพฏฺเฐน ^๒ ฉ.ม. ปณิหิตสงฺขํ คเตน @^๓ สี.,ม. สตฺตปณิธินา จ ^๔ ฉ.ม. ปฐมนวมาเนว

เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๕๕ หน้าที่ ๑๙๒. http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=55&page=192&pages=1&modeTY=2&edition=pali ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ :- http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=55&A=4308&modeTY=2&pagebreak=1 http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=55&A=4308&modeTY=2&pagebreak=1#p192