อรรถกถาเล่มที่ ๖ ภาษาบาลี อักษรไทย
ที.อ. (สุมงฺคล.๓)
หน้าที่ ๑๐๗.

                      อปรนฺตสหคตทิฏฐินิสฺสยวณฺณนา
     [๑๙๖] ปหานายาติ ปชหนตฺถาย. ๑- สมติกฺกมายาติ ตสฺเสว เววจนํ.
เทสิตาติ กถิตา. ปญฺญตฺตาติ ฐปิตา. สติปฏฺฐานภาวนาย หิ ฆนวินิพฺโภคํ
กตฺวา สพฺพธมฺเมสุ ยาถาวโต ๒- ทิฏฺเฐสุ "สุทฺธสงฺขารปุญฺโช ยํ นยิธ
สตฺตูปลพฺภตี"ติ สนฺนิฏฺฐานโต สพฺพทิฏฺฐินิสฺสยานํ ปหานํ โหตีติ. เตน วุตฺตํ
"ทิฏฺฐินิสฺสยานํ ปหานาย สมติกฺกมาย เอวํ มยา อิเม จตฺตาโร สติปฏฺฐานา
เทสิตา ปญฺญตฺตา"ติ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานตฺถเมวาติ.
                      ปาสาทิกสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา
                          ------------
                           ๗. ลกฺขณสุตฺต
                      ทฺวตฺตึสมหาปุริสลกฺขณวณฺณนา
     [๑๙๙] เอวมฺเม สุตนฺติ ลกฺขณสุตฺตํ. ตตฺรายํ อนุตฺตานปทวณฺณนา:-
     ทฺวตฺตึสิมานีติ ทฺวตฺตึส อิมานิ. มหาปุริสลกฺขณานีติ มหาปุริสพฺยญฺชนานิ
มหาปุริสนิมิตฺตานิ "อยํ มหาปุริโส"ติ สญฺชานนการณานิ. "เยหิ
สมนฺนาคตสฺส มหาปุริสสฺสา"ติอาทิ มหาปทาเน วิตฺถาริตนเยเนว เวทิตพฺพํ.
     "พาหิรกาปิ อิสโย ธาเรนฺติ, โน จ โข เต ชานนฺติ อิมสฺส
กมฺมสฺส กตตฺตา อิมํ ลกฺขณํ ปฏิลภตี"ติ กสฺมา อาห. อตฺถุปฺปตฺติยา
อนุรูปตฺตา. อิทญฺหิ สุตฺตํ สอตฺถุปฺปตฺติกํ. สา ปนสฺส อตฺถุปฺปตฺติ กตฺถ
สมุฏฺฐิตา? อนฺโตคาเม มนุสฺสานํ อนฺตเร.
     ตทา กิร สาวตฺถิวาสิโน อตฺตโน อตฺตโน เคเหสุ จ เคหทฺวาเรสุ
จ สณฺฐาคาราทีสุ จ นิสีทิตฺวา กถํ สมุฏฺฐาเปสุํ "ภควโต อสีติอนุพฺยญฺชนานิ
พฺยามปฺปภา ทฺวตฺตึสมหาปุริสลกฺขณานิ, เยหิ จ ภควโต กาโย, สพฺพผาลิผุลฺโล
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม., อิ. ปชหนตฺถํ        ๒ อิ. ยถาวโต


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๖ หน้าที่ ๑๐๗.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=6&page=107&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=6&A=2680&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=6&A=2680&modeTY=2&pagebreak=1#p107