อรรถกถาเล่มที่ ๙ ภาษาบาลี อักษรไทย
ม.อ. (ปปญฺจ.๓)
หน้าที่ ๒๙๖.

      อยํ ปน อสฺสลายโน สทฺโธ อโหสิ ปสนฺโน, อตฺตโน อนฺโตนิเวสเนเยว
เจติยํ กาเรสิ. ยาวชฺชทิวสา อสฺสลายนวํเส ชาตา นิเวสนํ กาเรตฺวา
อนฺโตนิเวสเน เจติยํ กโรนฺเตวาติ.
                    ปปญฺจสูทนิยา มชฺฌิมนิกายฏฺฐกถาย
                     อสฺสลายนสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
                           ----------
                        ๔. โฆฏมุขสุตฺตวณฺณนา
      [๔๑๒] เอวมฺเม สุตนฺติ โฆฏมุขสุตฺตํ. ตตฺถ เขมิยมฺพวเนติ เอวํนามเก
อมฺพวเน. ธมฺมิโก ปริพฺพโชติ ๑- ธมฺมิกา ปพฺพชฺชา. อทสฺสนาติ ตุมฺหาทิสานํ
วา ปณฺฑิตานํ อทสฺสเนน. โย วา ปเนตฺถ ธมฺโมติ โย วา ปน เอตฺถ
ธมฺโม สภาโวเยว, ตสฺเสว อทสฺสเนน. อิมินา "อมฺหากํ กถา อปฺปมาณํ,
ธมฺโมว ปมาณนฺ"ติ ทสฺเสติ. ตโต เถโร "นวอุโปสถาคาเร ๒- วิย พหุนา
กมฺเมน อิธ ภวิตพฺพนฺ"ติ จินฺเตตฺวา จงฺกมา โอรุยฺห ปณฺณสาลํ ปวิสิตฺวา
นิสีทิ. ตํ ทสฺเสตุํ เอวํ วุตฺเตติอาทิ วุตฺตํ.
      [๔๑๓] จตฺตาโรเม พฺราหฺมณาติ เถรสฺส กิร เอตทโหสิ "อยํ
พฺราหฺมโณ `ธมฺมิกํ ปพฺพชฺชํ อุปคโต สมโณ วา พฺราหฺมโณ วา นตฺถี'ติ
วทติ. อิมสฺส จตฺตาโร ปุคฺคเล เทฺว จ ปริสา ทสฺเสตฺวา `จตุตฺถํ ปุคฺคลํ
กตราย ปริสาย พหุลํ ปสฺสสี'ติ ปุจฺฉิสฺสามิ, ชานมาโน `อนาคาริยปริสายนฺ'ติ
วกฺขติ. เอวเมตํ สกมุเขเนว `ธมฺมิโก ปริพฺพโช อตฺถี'ติ วทาเปสฺสามี"ติ
อิมํ เทสนํ อารภิ.
     [๔๑๔] ตตฺถ สารตฺตรตฺตาติ สุฏฺฐุ รตฺตรตฺตา. สานุคหา วาจา ภาสิตาติ
สการณา วาจา ภาสิตา. วุตฺตํ เหตํ มยา "อมฺหากํ กถา อปฺปมาณํ, ธมฺโมว
ปมาณนฺ"ติ.
@เชิงอรรถ: ๑ สี. ปริพฺพาโช                    ๒ ม. น อุโปสถาคาเร


เนื้อความอรรถกถาฉบับภาษาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๙ หน้าที่ ๒๙๖.
http://84000.org/tipitaka/read/attha_page.php?book=9&page=296&pages=1&modeTY=2&edition=pali
ศึกษาพระสูตร (เนื้อความ) นี้แยกตามสารบัญ  :-
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/read_th.php?B=9&A=7461&modeTY=2&pagebreak=1
http://84000.org/tipitaka/atthapali/th_line.php?B=9&A=7461&modeTY=2&pagebreak=1#p296