ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ
     ฉบับภาษาไทย   บาลีอักษรไทย   บาลีอักษรโรมัน 
อ่านหัวข้อแรกอ่านหัวข้อที่แล้วแสดงหมายเลขหน้า
ในกรณี :- 
   บรรทัดแรกของแต่ละหน้าอ่านหัวข้อถัดไปอ่านหัวข้อสุดท้าย
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๕ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๑๗ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต
             [๓๑๘] 	เทวดาและมนุษย์เป็นอันมาก ผู้หวังความสวัสดีได้พากันคิด
                          มงคลทั้งหลาย ขอพระองค์ได้โปรดตรัสอุดมมงคล ฯ
             พระผู้มีพระภาคตรัสพระคาถาตอบว่า
                          การไม่คบคนพาล ๑ การคบบัณฑิต ๑ การบูชาบุคคลที่
                          ควรบูชา ๑ นี้เป็นอุดมมงคล การอยู่ในประเทศอันสม
                          ควร ๑ ความเป็นผู้มีบุญอันทำไว้แล้วในกาลก่อน ๑ การ
                          ตั้งตนไว้ชอบ ๑ นี้เป็นอุดมมงคล พาหุสัจจะ ๑ ศิลป ๑
                          วินัยที่ศึกษาดีแล้ว ๑ วาจาสุภาษิต ๑ นี้เป็นอุดมมงคล
                          การบำรุงมารดาบิดา ๑ การสงเคราะห์บุตรภรรยา ๑ การ-
                          งานอันไม่อากูล ๑ นี้เป็นอุดมมงคล ทาน ๑ การ
                          ประพฤติธรรม ๑ การสงเคราะห์ญาติ ๑ กรรมอันไม่มี
                          โทษ ๑ นี้เป็นอุดมมงคล การงดเว้นจากบาป ๑ ความ
                          สำรวมจากการดื่มน้ำเมา ๑ ความไม่ประมาทในธรรมทั้ง
                          หลาย ๑ นี้เป็นอุดมมงคล ความเคารพ ๑ ความ
                          ประพฤติถ่อมตน ๑ ความสันโดษ ๑ ความกตัญญู ๑
                          การฟังธรรมโดยกาล ๑ นี้เป็นอุดมมงคล ความอดทน ๑
                          ความเป็นผู้ว่าง่าย ๑ การได้เห็นสมณะทั้งหลาย ๑ การ
                          สนทนาธรรมโดยกาล ๑ นี้เป็นอุดมมงคล ความเพียร ๑
                          พรหมจรรย์ ๑ การเห็นอริยสัจ ๑ การกระทำนิพพาน
                          ให้แจ้ง ๑ นี้เป็นอุดมมงคล จิตของผู้ใดอันโลกธรรม
                          ทั้งหลายถูกต้องแล้ว ย่อมไม่หวั่นไหว ไม่เศร้าโศก
                          ปราศจากธุลี เป็นจิตเกษม นี้เป็นอุดมมงคล เทวดา
                          และมนุษย์ทั้งหลายทำมงคลเช่นนี้แล้ว เป็นผู้ไม่ปราชัย
                          ในข้าศึกทุกหมู่เหล่า ย่อมถึงความสวัสดีในที่ทุกสถาน
                          นี้เป็นอุดมมงคลของเทวดาและมนุษย์เหล่านั้น ฯ
จบมงคลสูตรที่ ๔

             เนื้อความพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๕ บรรทัดที่ ๗๘๓๒-๗๘๕๗ หน้าที่ ๓๔๓-๓๔๔. http://84000.org/tipitaka/read/v.php?B=25&A=7832&Z=7857&pagebreak=0 http://84000.org/tipitaka/read/byitem.php?book=25&item=318&items=1              อ่านโดยใช้เครื่องหมาย [เลขข้อ] เป็น เกณฑ์แบ่งข้อ :- http://84000.org/tipitaka/read/byitem.php?book=25&item=318&items=1&mode=bracket              อ่านเทียบพระไตรปิฎกภาษาบาลีอักษรไทย :- http://84000.org/tipitaka/pali/pali_item.php?book=25&item=318&items=1              อ่านเทียบพระไตรปิฎกภาษาบาลีอักษรโรมัน :- http://84000.org/tipitaka/read/roman_item.php?book=25&item=318&items=1              ศึกษาอรรถกถานี้ที่ :- http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=25&i=318              สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๕ http://84000.org/tipitaka/read/?index_25

อ่านหัวข้อแรกอ่านหัวข้อที่แล้วแสดงหมายเลขหน้า
ในกรณี :- 
   บรรทัดแรกของแต่ละหน้าอ่านหัวข้อถัดไปอ่านหัวข้อสุดท้าย

บันทึก ๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๖. บันทึกล่าสุด ๓๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๙. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากพระไตรปิฎก ฉบับหลวง. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ DhammaPerfect@yahoo.com