ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ
     ฉบับภาษาไทย   บาลีอักษรไทย   บาลีอักษรโรมัน 
อ่านหัวข้อแรกอ่านหัวข้อที่แล้วแสดงหมายเลขหน้า
ในกรณี :- 
   บรรทัดแรกของแต่ละหน้าอ่านหัวข้อถัดไปอ่านหัวข้อสุดท้าย คลิกเพื่อเปลี่ยน ฐญ เป็นแบบดั้งเดิม
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๑ ภาษาบาลี อักษรไทย พระวินัยปิฎกเล่มที่ ๑ วินย. มหาวิภงฺโค (๑)
     [๔๙๙]   ภูตปุพฺพํ   ภิกฺขเว   เทฺว   ภาตโร  อิสโย  คงฺคํ  นทึ
อุปนิสฺสาย   วิหรึสุ   ฯ   อถโข   ภิกฺขเว  มณิกณฺโฐ  นาคราชา  คงฺคํ
นทึ    อุตฺตริตฺวา   เยน   กนิฏฺโฐ   อิสิ   เตนุปสงฺกมิ   อุปสงฺกมิตฺวา
กนิฏฺฐํ   อิสึ   สตฺตกฺขตฺตุํ   โภเคหิ   ปริกฺขิปิตฺวา  อุปริ  มุทฺธนิ  มหนฺตํ
ผณํ  กริตฺวา  อฏฺฐาสิ  ฯ  อถโข  ภิกฺขเว  กนิฏฺโฐ  อิสิ  ตสฺส  นาคสฺส
ภยา     กิโส     อโหสิ    ลูโข    ทุพฺพณฺโณ    อุปฺปณฺฑุปฺปณฺฑุกชาโต
ธมนิสนฺถตคตฺโต   ฯ   อทฺทสา   โข   ภิกฺขเว   เชฏฺโฐ   อิสิ  กนิฏฺฐํ
อิสึ     กิสํ    ลูขํ    ทุพฺพณฺณํ    อุปฺปณฺฑุปฺปณฺฑุกชาตํ    ธมนิสนฺถตคตฺตํ
ทิสฺวาน   กนิฏฺฐํ   อิสึ   เอตทโวจ   กิสฺส   ตฺวํ   โภ   กิโส   ลูโข
ทุพฺพณฺโณ     อุปฺปณฺฑุปฺปณฺฑุกชาโต     ธมนิสนฺถตคตฺโตติ     ฯ     อิธ
เม   โภ   มณิกณฺโฐ   นาคราชา   คงฺคํ   นทึ   อุตฺตริตฺวา   เยนาหํ
เตนุปสงฺกมิ    อุปสงฺกมิตฺวา    มํ   สตฺตกฺขตฺตุํ   โภเคหิ   ปริกฺขิปิตฺวา
อุปริ   มุทฺธนิ   มหนฺตํ   ผณํ   กริตฺวา  อฏฺฐาสิ  ตสฺสาหํ  โภ  นาคสฺส
ภยา   กิโส  ลูโข  ทุพฺพณฺโณ  อุปฺปณฺฑุปฺปณฺฑุกชาโต  ธมนิสนฺถตคตฺโตติ  ฯ
อิจฺฉสิ   ปน   ตฺวํ   โภ   ตสฺส   นาคสฺส   อนาคมนนฺติ  ฯ  อิจฺฉามหํ
โภ  ตสฺส  นาคสฺส  อนาคมนนฺติ  ฯ  อปิ  ปน  ตฺวํ  โภ  ตสฺส  นาคสฺส
กิญฺจิ   ปสฺสสีติ   ฯ   ปสฺสามหํ   โภ   มณิมสฺส  กณฺเฐ  ปิลนฺธนนฺติ  ฯ
เตนหิ   ตฺวํ   โภ   ตํ  นาคํ  มณึ  ยาจ  มณึ  เม  โภ  เทหิ  มณินา
เม    อตฺโถติ   ฯ   อถโข   ภิกฺขเว   มณิกณฺโฐ   นาคราชา   คงฺคํ
นทึ    อุตฺตริตฺวา   เยน   กนิฏฺโฐ   อิสิ   เตนุปสงฺกมิ   อุปสงฺกมิตฺวา
เอกมนฺตํ  อฏฺฐาสิ  ฯ  เอกมนฺตํ  ฐิตํ  โข  ภิกฺขเว  มณิกณฺฐํ นาคราชานํ
กนิฏฺโฐ อิสิ เอตทโวจ มณึ เม โภ เทหิ มณินา เม อตฺโถติ ฯ
     {๔๙๙.๑}   อถโข   ภิกฺขเว   มณิกณฺโฐ   นาคราชา  ภิกฺขุ  มณึ
ยาจติ   ภิกฺขุสฺส   มณินา   อตฺโถติ   ขิปฺปเมว   อคมาสิ   ฯ  ทุติยมฺปิ
โข   ภิกฺขเว   มณิกณฺโฐ   นาคราชา   คงฺคํ   นทึ   อุตฺตริตฺวา  เยน
กนิฏฺโฐ   อิสิ   เตนุปสงฺกมิ   ฯ   อทฺทสา  โข  ภิกฺขเว  กนิฏฺโฐ  อิสิ
มณิกณฺฐํ    นาคราชานํ    ทูรโต   ว   อาคจฺฉนฺตํ   ทิสฺวาน   มณิกณฺฐํ
นาคราชานํ เอตทโวจ มณึ เม โภ เทหิ มณินา เม อตฺโถติ ฯ
     {๔๙๙.๒}   อถโข  ภิกฺขเว  มณิกณฺโฐ  นาคราชา  ภิกฺขุ มณึ ยาจติ
ภิกฺขุสฺส  มณินา  อตฺโถติ  ตโต  ว  ปฏินิวตฺติ  ฯ  ตติยมฺปิ  โข  ภิกฺขเว
มณิกณฺโฐ   นาคราชา   คงฺคํ   นทึ  อุตฺตรติ  ฯ  อทฺทสา  โข  ภิกฺขเว
กนิฏฺโฐ   อิสิ   มณิกณฺฐํ   นาคราชานํ   คงฺคํ   นทึ  อุตฺตรนฺตํ  ทิสฺวาน
มณิกณฺฐํ   นาคราชานํ   เอตทโวจ   มณึ   เม  โภ  เทหิ  มณินา  เม
อตฺโถติ   ฯ   อถโข   ภิกฺขเว   มณิกณฺโฐ   นาคราชา   กนิฏฺฐํ   อิสึ
คาถาหิ อชฺฌภาสิ
               มมนฺนปานํ วิปุลํ อุฬารํ
               อุปฺปชฺชตีมสฺส มณิสฺส เหตุ
               ตนฺเต น ทสฺสํ อติยาจโกสิ
               น จาปิ เต อสฺสมมาคมิสฺสํ ฯ
               สุสู ยถา สกฺขรโธตปาณิ
               ตาเสสิ มํ เสลมยาจมาโน ๑-
               ตนฺเต น ทสฺสํ อติยาจโกสิ
               น จาปิ เต อสฺสมมาคมิสฺสนฺติ ฯ
     {๔๙๙.๓}   อถโข  ภิกฺขเว  มณิกณฺโฐ  นาคราชา  ภิกฺขุ มณึ ยาจติ
ภิกฺขุสฺส   มณินา   อตฺโถติ  ปกฺกามิ  ฯ  ตถา  ปกฺกนฺโต  ว  อโหสิ  น
ปุน   ปจฺจาคญฺฉิ   ฯ   อถโข   ภิกฺขเว   กนิฏฺโฐ  อิสิ  ตสฺส  นาคสฺส
ทสฺสนียสฺส    อทสฺสเนน    ภิยฺโยโส   มตฺตาย   กิโส   อโหสิ   ลูโข
ทุพฺพณฺโณ     อุปฺปณฺฑุปฺปณฺฑุกชาโต     ธมนิสนฺถตคตฺโต    ฯ    อทฺทสา
โข   ภิกฺขเว   เชฏฺโฐ  อิสิ  กนิฏฺฐํ  อิสึ  ภิยฺโยโส  มตฺตาย  กิสํ  ลูขํ
ทุพฺพณฺณํ        อุปฺปณฺฑุปฺปณฺฑุกชาตํ       ธมนิสนฺถตคตฺตํ       ทิสฺวาน
กนิฏฺฐํ   อิสึ   เอตทโวจ   กิสฺส   ตฺวํ   โภ  ภิยฺโยโส  มตฺตาย  กิโส
ลูโข     ทุพฺพณฺโณ     อุปฺปณฺฑุปฺปณฺฑุกชาโต     ธมนิสนฺถตคตฺโตติ    ฯ
ตสฺสาหํ   โภ   นาคสฺส   ทสฺสนียสฺส   อทสฺสเนน   ภิยฺโยโส   มตฺตาย
กิโส    ลูโข   ทุพฺพณฺโณ   อุปฺปณฺฑุปฺปณฺฑุกชาโต   ธมนิสนฺถตคตฺโตติ   ฯ
อถโข ภิกฺขเว เชฏฺโฐ อิสิ กนิฏฺฐํ อิสึ คาถาย อชฺฌภาสิ
               น ตํ ยาเจ ยสฺส ปิยํ ชิคึเส
               เทสฺโส จ ๒- โหติ อติยาจนาย
@เชิงอรรถ:  เสลํ มํ ยาจมาโนติ ปทจฺเฉโท ฯ  สพฺพตฺถ วิเทสฺโสติ
@อาคตํ ฯ
               นาโค มณึ ยาจิโต พฺราหฺมเณน
               อทสฺสนญฺเญว ตทชฺฌคมาติ ฯ
เตสํ   หิ   นาม   ภิกฺขเว  ติรจฺฉานคตานํ  ปาณานํ  อมนาปา  ภวิสฺสติ
ยาจนา อมนาปา วิญฺญตฺติ กิมงฺคํ ปน มนุสฺสภูตานํ ฯ


             เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีอักษรไทย เล่มที่ ๑ หน้าที่ ๓๓๒-๓๓๕. https://84000.org/tipitaka/read/pali_item.php?book=1&item=499&items=1              อ่านโดยใช้เครื่องหมาย [เลขข้อ] เป็นเกณฑ์แบ่งข้อ :- https://84000.org/tipitaka/read/pali_item.php?book=1&item=499&items=1&mode=bracket              อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีอักษรโรมัน :- https://84000.org/tipitaka/read/roman_item.php?book=1&item=497&items=1              อ่านเทียบพระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับหลวง :- https://84000.org/tipitaka/read/byitem.php?book=1&item=497&items=1              ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :- https://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=1&i=497              สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๑ https://84000.org/tipitaka/read/?index_1 https://84000.org/tipitaka/english/?index_1

อ่านหัวข้อแรกอ่านหัวข้อที่แล้วแสดงหมายเลขหน้า
ในกรณี :- 
   บรรทัดแรกของแต่ละหน้าอ่านหัวข้อถัดไปอ่านหัวข้อสุดท้าย คลิกเพื่อเปลี่ยน ฐญ เป็นแบบดั้งเดิม

บันทึก ๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๙. การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากพระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลี อักษรไทย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]