พระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๕ ภาษาบาลี อักษรไทย
พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๗ สุตฺต. สํ. สคาถวคฺโค

                     ทุติยํ อกฺโกสกสุตฺตํ
     [๖๓๑]   เอกํ สมยํ ภควา ราชคเห วิหรติ เวฬุวเน กลนฺทกนิวาเป ฯ
อสฺโสสิ    โข    อกฺโกสกภารทฺวาโช    พฺราหฺมโณ   ภารทฺวาชโคตฺโต
กิร   พฺราหฺมโณ   สมณสฺส   โคตมสฺส   สนฺติเก   อคารสฺมา  อนคาริยํ
ปพฺพชิโตติ     กุปิโต     อนตฺตมโน    เยน    ภควา    เตนุปสงฺกมิ
อุปสงฺกมิตฺวา    ภควนฺตํ    อสพฺภาหิ    ผรุสาหิ    วาจาหิ   อกฺโกสติ
ปริภาสติ ฯ
     [๖๓๒]   เอวํ   วุตฺเต   ภควา   อกฺโกสกภารทฺวาชํ   พฺราหฺมณํ
เอตทโวจ   ตํ   กึ   มญฺญสิ   พฺราหฺมณ   อปิ   นุ   เต   อาคจฺฉนฺติ
มิตฺตามจฺจา   ญาติ   สาโลหิตา   อติถิโยติ   ฯ   อปฺเปกทา  เม  โภ
โคตม   อาคจฺฉนฺติ  มิตฺตามจฺจา  ญาติ  สาโลหิตา  อติถิโยติ  ฯ  ตํ  กึ
มญฺญสิ  พฺราหฺมณ  อปิ  นุ  เตสํ  อนุปฺปเทสิ  ขาทนียํ  วา  โภชนียํ  วา
สายนียํ  วาติ  ฯ  อปฺเปกทา  เนสาหํ  โภ  โคตม  อนุปฺปเทมิ  ขาทนียํ
วา  โภชนียํ  วา  สายนียํ  วาติ  ฯ  สเจ  [๑]-  ปน  เต  พฺราหฺมณ
@เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. เอตฺถนฺตเร โขสทฺโท ทิสฺสติ ฯ
นปฺปฏิคฺคณฺหนฺติ    กสฺส   ตํ   โหตีติ   ฯ   สเจ   เต   โภ   โคตม
นปฺปฏิคฺคณฺหนฺติ    อมฺหากเมว    ตํ    โหตีติ    ฯ    เอวเมว   โข
พฺราหฺมณ    ยํ   ตฺวํ   อเมฺห   อนกฺโกสนฺเต   อกฺโกสสิ   อโรเสนฺเต
โรเสสิ   อภณฺฑนฺเต   ภณฺฑสิ   ตํ   เต  มยํ  นปฺปฏิคฺคณฺหาม  ตเวเวตํ
พฺราหฺมณ โหติ ตเวเวตํ พฺราหฺมณ โหตีติ ฯ
     {๖๓๒.๑}   โย  โข  พฺราหฺมณ  อกฺโกสนฺตํ  ปจฺจกฺโกสติ  โรเสนฺตํ
ปฏิโรเสติ   ภณฺฑนฺตํ  ปฏิภณฺฑติ  อยํ  วุจฺจติ  พฺราหฺมณ  สมฺภุญฺชติ  [๑]-
วีติหรติ   เต   มยํ   ตยา   เนว  สมฺภุญฺชาม  น  วีติหราม  ตเวเวตํ
พฺราหฺมณ   โหติ   ตเวเวตํ   พฺราหฺมณ  โหตีติ  ฯ  ภวนฺตํ  โข  โคตมํ
สราชิกา   ปริสา  เอวํ  ชานาติ  อรหํ  สมโณ  โคตโมติ  อถ  จ  ปน
ภวํ โคตโม กุชฺฌตีติ ฯ
     [๖๓๓]   อกฺโกธสฺส กุโต โกโธ       ทนฺตสฺส สมชีวิโน
                สมฺมทญฺญา วิมุตฺตสฺส       อุปสนฺตสฺส ตาทิโน
                ตสฺเสว เตน ปาปิโย           โย กุทฺธํ ปฏิกุชฺฌติ
                กุทฺธํ อปฺปฏิกุชฺฌนฺโต       สงฺคามํ เชติ ทุชฺชยํ
                อุภินฺนมตฺถํ จรติ                อตฺตโน จ ปรสฺส จ
                ปรํ สงฺกุปิตํ ญตฺวา            โย สโต อุปสมฺมติ
                อุภินฺนํ ติกิจฺฉนฺตานํ          อตฺตโน จ ปรสฺส จ
                ชนา มญฺญนฺติ พาโลติ      เย ธมฺมสฺส อโกวิทาติ ฯ
     [๖๓๔]   เอวํ   วุตฺเต  อกฺโกสกภารทฺวาโช  พฺราหฺมโณ  ภควนฺตํ
เอตทโวจ   อภิกฺกนฺตํ   โภ   โคตม   อภิกฺกนฺตํ   โภ   โคตม  ฯเปฯ
@เชิงอรรถ: [๑] โป. เอตฺถนฺตเร เอกโต ภุญฺชติ กตสฺส ปฏิการํ กโรตีติ ทิสฺสนฺติ ฯ
เอสาหํ    ภวนฺตํ    โคตมํ    สรณํ   คจฺฉามิ   ธมฺมญฺจ   ภิกฺขุสงฺฆญฺจ
ลเภยฺยาหํ โภโต โคตมสฺส สนฺติเก ปพฺพชฺชํ ลเภยฺยํ อุปสมฺปทนฺติ ฯ
     {๖๓๔.๑}   อลตฺถ  โข  อกฺโกสกภารทฺวาโช  พฺราหฺมโณ  ภควโต
สนฺติเก   ปพฺพชฺชํ  อลตฺถ  อุปสมฺปทํ  ฯ  อจิรูปสมฺปนฺโน  โข  ปนายสฺมา
อกฺโกสกภารทฺวาโช   เอโก   วูปกฏฺโฐ   อปฺปมตฺโต  อาตาปี  ปหิตตฺโต
วิหรนฺโต   น   จิรสฺเสว   ยสฺสตฺถาย   กุลปุตฺตา  สมฺมเทว  อคารสฺมา
อนคาริยํ   ปพฺพชนฺติ   ตทนุตฺตรํ   พฺรหฺมจริยปริโยสานํ   ทิฏฺเฐว  ธมฺเม
สยํ   อภิญฺญา   สจฺฉิกตฺวา   อุปสมฺปชฺช   วิหาสิ   ขีณา   ชาติ   วุสิตํ
พฺรหฺมจริยํ    กตํ    กรณียํ    นาปรํ   อิตฺถตฺตายาติ   อพฺภญฺญาสิ   ฯ
อญฺญตโร จ ปนายสฺมา ภารทฺวาโช อรหตํ อโหสีติ ฯ

             เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีอักษรไทย เล่มที่ ๑๕ หน้าที่ ๒๓๗-๒๓๙.
https://84000.org/tipitaka/read/pali_item.php?book=15&item=631&items=4
             อ่านโดยใช้เครื่องหมาย [เลขข้อ] เป็นเกณฑ์แบ่งข้อ :-
https://84000.org/tipitaka/read/pali_item.php?book=15&item=631&items=4&mode=bracket
             อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีอักษรโรมัน :-
https://84000.org/tipitaka/read/roman_item.php?book=15&item=631&items=4
             อ่านเทียบพระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับหลวง :-
https://84000.org/tipitaka/read/byitem.php?book=15&item=631&items=4
             ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :-
https://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=15&i=631
             สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๕
https://84000.org/tipitaka/read/?index_15
https://84000.org/tipitaka/english/?index_15