|
| บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ |
|
| ฉบับภาษาไทย บาลีอักษรไทย บาลีอักษรโรมัน |
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๗ ภาษาบาลี อักษรไทย พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๑๙ สุตฺต. ขุ. ชาตกํ (๑): เอก-จตฺตาลีสนิปาตชาตกํ
|
|
๗ โลมสกสฺสปชาตกํ [๑๒๖๕] อสฺส อินฺทสโม ราช อจฺจนฺตํ อชรามโร สเจ ตฺวํ ยญฺญํ ยเชยฺย อิสึ โลมสกสฺสปํ ฯ [๑๒๖๖] สสมุทฺทปริยายํ มหึ สาครกุณฺฑลํ น อิจฺเฉ สห นินฺทาย เอวํ เสยฺห ๑- วิชานหิ ฯ [๑๒๖๗] ธิรตฺถุ ตํ ยสลาภํ ธนลาภญฺจ พฺราหฺมณ ยา วุตฺติ วินิปาเตน อธมฺมจรเณน วา ฯ [๑๒๖๘] อปิ เจ ปตฺตมาทาย อนาคาโร ปริพฺพเช สาเยว ชีวิกา เสยฺโย ยา จาธมฺเมน เอสนา ฯ [๑๒๖๙] อปิ เจ ปตฺตมาทาย อนาคาโร ปริพฺพเช อญฺญํ อหึสยํ โลเก อปิ รชฺเชน ตํ วรํ ฯ [๑๒๗๐] พลํ จนฺโท พลํ สุริโย พลํ สมณพฺราหฺมณา พลํ เวลา สมุทฺทสฺส พลาติพลมิตฺถิโย ฯ [๑๒๗๑] ยถา อุคฺคตปํ สนฺตํ อิสึ โลมสกสฺสปํ ปิตุ อตฺถาย จนฺทวตี วาชเปยฺยํ อยาชยิ ฯ [๑๒๗๒] ตํ โลภปกตํ กมฺมํ กฏุกํ กามเหตุกํ @เชิงอรรถ: ๑ ม. เสยฺย ฯ ตสฺส มูลํ คเวสิสฺสํ เฉชฺชํ ราคํ สพนฺธนํ ฯ [๑๒๗๓] ธิรตฺถุ กาเม สุพหูปิ โลเก ตโปว เสยฺโย กามคุเณหิ ราช ตโป กริสฺสามิ ปหาย กาเม ตเวว รฏฺฐํ จนฺทวตี จ โหตูติ ฯ โลมสกสฺสปชาตกํ สตฺตมํ ฯ ---------
เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีอักษรไทย เล่มที่ ๒๗ หน้าที่ ๒๖๑-๒๖๒. https://84000.org/tipitaka/read/pali_item.php?book=27&item=1265&items=9 อ่านโดยใช้เครื่องหมาย [เลขข้อ] เป็นเกณฑ์แบ่งข้อ :- https://84000.org/tipitaka/read/pali_item.php?book=27&item=1265&items=9&mode=bracket อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลีอักษรโรมัน :- https://84000.org/tipitaka/read/roman_item.php?book=27&item=1265&items=9 อ่านเทียบพระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับหลวง :- https://84000.org/tipitaka/read/byitem.php?book=27&item=1265&items=9 ศึกษาอรรถกถาชาดกนี้ได้ที่ :- https://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=27&i=1265 สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๗ https://84000.org/tipitaka/read/?index_27 https://84000.org/tipitaka/english/?index_27
      |
|
บันทึก ๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๙.
การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากพระไตรปิฎกฉบับภาษาบาลี อักษรไทย.
หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ [email protected]