ขอนอบน้อมแด่
พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า
                      พระองค์นั้น
บทนำ พระวินัยปิฎก พระสุตตันตปิฎก พระอภิธรรมปิฎก ค้นพระไตรปิฎก ชาดก หนังสือธรรมะ
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๓ พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๒๕ [ฉบับมหาจุฬาฯ] ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒ -พุทธวังสะ-จริยาปิฎก
๙. โสณณกิงกณิยเถราปทาน
ประวัติในอดีตชาติของพระโสณณกิงกณิยเถระ
(พระโสณณกิงกณิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า) [๑๔๐] ข้าพเจ้ามีศรัทธาได้ออกบวชเป็นบรรพชิต อาศัยการบำเพ็ญตบะ จึงได้นุ่งห่มผ้าเปลือกไม้ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๕๒}

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๔๓. สกิงสัมมัชชกวรรค]

๙. โสณณกิงกณิยเถราปทาน

[๑๔๑] สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน เสด็จอุบัติขึ้น ทรงช่วยมหาชนให้ข้ามพ้น(วัฏฏสงสาร) [๑๔๒] ข้าพเจ้าหมดกำลังเพราะป่วยหนัก ระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด จึงก่อพระสถูปที่อุดมไว้ที่หาดทราย [๑๔๓] ครั้นแล้ว ข้าพเจ้าเป็นผู้มีจิตร่าเริง มีใจเบิกบาน โปรยดอกกระดิ่งทองโดยพลัน [๑๔๔] ข้าพเจ้าปรนนิบัติพระสถูป เหมือนกับปรนนิบัติพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเฉพาะพระพักตร์ อนึ่ง ด้วยจิตที่เลื่อมใสต่อพระพุทธเจ้า พระนามว่าอัตถทัสสี ผู้คงที่นั้น [๑๔๕] ข้าพเจ้าจึงได้ไปเกิดยังเทวโลก ได้ความสุขอันไพบูลย์ในเทวโลกนั้น ข้าพเจ้ามีผิวพรรณเหมือนทองคำ นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า [๑๔๖] เทพนารีของข้าพเจ้ามีประมาณ ๘๐ โกฏิ ประดับตกแต่งสวยงาม ต่างก็บำรุงข้าพเจ้าอยู่ทุกเมื่อ นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า [๑๔๗] เครื่องดนตรี ๖๐,๐๐๐ ชิ้น คือ กลอง ตะโพน สังข์ บัณเฑาะว์ มโหระทึก กลองใหญ่ บรรเลงอย่างไพเราะในวิมานนั้น [๑๔๘] ช้างกุญชรตระกูลมาตังคะตกมันสามแห่ง๑- อายุ ๖๐ ปี จำนวน ๘๔,๐๐๐ เชือก ประดับตกแต่งสวยงาม [๑๔๙] คลุมด้วยข่ายทองคำ บำรุงข้าพเจ้า ความบกพร่องด้วยกำลังพลและที่อยู่ย่อมไม่มีแก่ข้าพเจ้า เชิงอรรถ : สามแห่ง คือ (๑) ตา (๒) หู (๓) อวัยวะเพศ (ขุ.อป.อ. ๑/๕๕๓/๓๔๘,๖๕๗/๓๗๗) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๕๓}

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๔๓. สกิงสัมมัชชกวรรค]

๙. โสณณกิงกณิยเถราปทาน

[๑๕๐] ข้าพเจ้าเสวยผลวิบากของดอกกระดิ่งทอง ได้ครองเทวสมบัติตลอด ๕๘ ชาติ [๑๕๑] ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗๑ ชาติ และได้ครองสมบัติในมหาปฐพีตลอด ๑๐๑ ชาติ [๑๕๒] บัดนี้ ข้าพเจ้าได้บรรลุอมตบทที่ลึกซึ้ง เห็นได้ยาก สังโยชน์สิ้นแล้ว บัดนี้ ภพใหม่ไม่มีอีก [๑๕๓] ในกัปที่ ๑,๘๐๐ (นับจากกัปนี้ไป) ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า [๑๕๔] กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ [๑๕๕] การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า เป็นการมาดีแล้วโดยแท้ วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว [๑๕๖] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระโสณณกิงกณิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้
โสณณกิงกณิยเถราปทานที่ ๙ จบ
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๓ หน้า : ๕๔}


                  เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาฯ เล่มที่ ๓๓ หน้าที่ ๕๒-๕๔. http://84000.org/tipitaka/read/m_siri.php?B=33&siri=19                   อ่านเทียบพระไตรปิฎกฉบับหลวง http://84000.org/tipitaka/read/v.php?B=33&A=627&Z=653                   ศึกษาอรรถกถานี้ได้ที่ :- http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=33&i=19                   สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๓ http://84000.org/tipitaka/read/?index_mcu33


บันทึก ๓๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ การแสดงผลนี้อ้างอิงข้อมูลจากพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. หากพบข้อผิดพลาด กรุณาแจ้งได้ที่ DhammaPerfect@yahoo.com

สีพื้นหลัง :