เมตตปริตร / กรณียเมตตสูตร

ผู้ฉลาดในประโยชน์ เมื่อปรารถนาจะบรรลุบทอันสงบ ควรเป็นผู้สามารถ ตรง ซื่อตรง ว่าง่าย อ่อนโยน และไม่ถือตัว

ควรเป็นผู้สันโดษ เลี้ยงง่าย มีกิจน้อย ประพฤติเบา มีอินทรีย์สงบ มีปัญญารักษาตน ไม่คะนอง และไม่ติดข้องในตระกูลทั้งหลาย

ไม่ควรประพฤติสิ่งเล็กน้อยใด ๆ ที่บัณฑิตจะพึงตำหนิได้ พึงตั้งจิตว่า ขอสัตว์ทั้งปวงจงมีความสุข มีความเกษม และมีตนถึงความสุข

สัตว์มีชีวิตทั้งหลายเหล่าใดมีอยู่ ไม่ว่าจะหวาดสะดุ้งหรือมั่นคง ไม่เหลือเลย ไม่ว่าจะยาว ใหญ่ ปานกลาง สั้น เล็ก หรืออ้วน

สัตว์ที่เห็นแล้วหรือยังไม่เห็น อยู่ไกลหรือใกล้ เกิดแล้วหรือกำลังแสวงหาที่เกิด ขอสัตว์ทั้งปวงจงมีตนถึงความสุข

อย่าให้ใครหลอกลวงใคร อย่าดูหมิ่นใครในที่ใด ๆ อย่าปรารถนาทุกข์แก่กันและกัน ด้วยความโกรธหรือความขัดเคือง

มารดาย่อมรักษาบุตรคนเดียวด้วยชีวิตของตน ฉันใด พึงเจริญเมตตาจิตไม่มีประมาณในสัตว์ทั้งปวง ฉันนั้น

พึงเจริญเมตตาจิตไม่มีประมาณไปทั่วโลก ทั้งเบื้องบน เบื้องล่าง และเบื้องขวาง เป็นจิตไม่คับแคบ ไม่มีเวร ไม่มีศัตรู

จะยืน เดิน นั่ง หรือนอน เมื่อยังไม่ง่วง พึงตั้งสตินี้ไว้ บัณฑิตทั้งหลายกล่าวการอยู่อย่างนี้ว่า เป็นพรหมวิหารในพระศาสนานี้

ผู้ไม่เข้าถึงทิฏฐิ มีศีล ถึงพร้อมด้วยทัสสนะ กำจัดความติดข้องในกามทั้งหลายได้แล้ว ย่อมไม่กลับมานอนในครรภ์อีก