อรรถกถาเล่มที่ ๑๐ ภาษาบาลีอักษรไทย
 ม.อ. (ปปญฺจ.๔)

ปุจฺฉิตฺวา หิมวนฺตโต โอสธํ อาหริตฺวา อทาสิ. อุปสิงฺฆนมตฺเตเนว โรโค
วูปสมิ. กสฺสปสมฺมาสมฺพุทฺธกาเลปิ ปฐมวปฺปทิวเส วปฺปํ ฐเปตฺวา ภิกฺขุสํฆสฺส
ปริโภคํ อคฺคิสาลํ เจว วจฺจกุฏึ จ กาเรตฺวา ภิกฺขุสํฆสฺส เภสชฺชวตฺตํ
นิพนฺธิ, ๑- อิมินา กมฺเมน นิราพาโธ อโหสิ. อุกฺกฏฺฐเนสชฺชิโก ปเนส
อุกฺกฏฺฐารญฺญโก จ, ตสฺมา "นาภิชานามิ อปสฺเสนกํ อปสฺสยิตา"ติอาทิมาห.
     สรโณติ สกิเลโส. อญฺญา อุทปาทีติ อนุปสมฺปนฺนสฺส อญฺญํ
พฺยากาตุํ น วฏฺฏติ, เถโร กสฺมา พฺยากาสิ? น เถโร อหํ อรหาติ อาห,
อญฺญา อุทปาทีติ ปนาห. อปิจ เถโร อรหาติ ปากโฏ, ตสฺมา เอวมาห.
     [๒๑๒] ปพฺพชฺชนฺติ เถโร สยํ เนว ปพฺพาเชสิ น อุปสมฺปาเทสิ,
อญฺเญหิ ปน ภิกฺขูหิ เอวํ การาเปสิ. อวาปุรณํ อาทายาติ กุญฺจิกํ คเหตฺวา.
     นิสินฺนโกว ปรินิพฺพายีติ อหํ ๒- ธรมาโนปิ  น อญฺญสฺส ภิกฺขุสฺส
ภาโร อโหสึ, ปรินิพฺพุตสฺสปิ เม สรีรํ ภิกฺขุสํฆสฺส ปลิโพโธ มา อโหสีติ
เตโชธาตุํ สมาปชฺชิตฺวา ปรินิพฺพายิ. สรีรโต ชาลา อุฏฺฐหิ, ฉวิมํสโลหิตํ
สปฺปิ วิย ฌายมานํ ปริกฺขยํ คตํ, สุมนมกุลสทิสา ธาตุโยว อวเสสึสุ. ๓- เสสํ
สพฺพตฺถ ปากฏเมว. อิทํ ปน สุตฺตํ ทุติยสงฺคเห สงฺคีตนฺติ.
                    ปปญฺจสูทนิยา มชฺฌิมนิกายฏฺฐกถาย
                 พกฺกุลตฺเถรจฺฉริยพฺภุตสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
                         --------------

             อรรถกถาภาษาบาลีอักษรไทย เล่มที่ ๑๐ หน้า ๑๔๒.
http://84000.org/tipitaka/atthapali/read_th.php?B=10&A=3616&modeTY=2
             The Pali Atthakatha in Roman :-
http://84000.org/tipitaka/atthapali/read_rm.php?B=10&A=3616&modeTY=2
             อ่านอรรถกถาแปลไทย :-
http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=14&i=380
             เนื้อความพระไตรปิฎกฉบับหลวง :-
http://84000.org/tipitaka/read/r.php?B=14&A=5282
             พระไตรปิฎกฉบับบาลีอักษรไทย :-
http://84000.org/tipitaka/read/pali_read.php?B=14&A=5101
             The Pali Tipitaka in Roman Character :-
http://84000.org/tipitaka/read/roman_read.php?B=14&A=5101
             สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๑๔
http://84000.org/tipitaka/read/?index_14